II CZ 58/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 58/05

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lipca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku M. K.

przy uczestnictwie E. A., J. G. i M. G.

o stwierdzenie nabycia spadku po W. G., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w

Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2005 r., zażalenia uczestników postępowania na

postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 5 kwietnia 2005 r., sygn. akt II Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w P. odrzucił kasację uczestników

postępowania E. A., M. G. i J. G., od postanowienia tego sądu z dnia 10 grudnia 2004 r.,

powołując się na nie zamieszczenie w tej skardze okoliczności uzasadniających jej

rozpoznanie. Zdaniem Sądu skarżący wskazali jedynie podstawy kasacji wraz z ich

uzasadnieniem.

Uczestnicy postępowania w zażaleniu, podnosząc, że kasacja spełniała wszystkie

wymogi formalne określone w art. 3933 § 1, a w szczególności wymóg określony w art.

3933 § 1 pkt 3 k.p.c., wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 3933 § 1 k.p.c. wśród wymogów konstrukcyjnych kasacji, obok oznaczenia

zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem zakresu zaskarżenia, przytoczenia podstaw

kasacyjnych i ich uzasadnienia, oraz wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z

oznaczeniem zakresu uchylenia lub zmiany, wymienia w pkt 3, przedstawienie

okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, które to unormowanie nawiązuje do

instytucji przedsądu (art. 393 k.p.c.). Spełnienie tego obowiązku polega na wskazaniu

przez skarżącego argumentów przemawiających za rozpoznaniem tej skargi przez Sąd

Najwyższy. Jedną z tych okoliczności jest istnienie potrzeby wykładni przepisu

wywołującego rozbieżności w orzecznictwie sądów.

Spełnienie obowiązku określonego w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga

przedstawienia wywodu, który odnosi się do co najmniej jednej z przesłanek

określonych w art. 393 § 1 i 2 k.p.c. W kasacji skarżący, jakkolwiek nie uczynili tego w

wyodrębnionej jednostce graficznej pisma procesowego, wskazali na występujące

rozbieżności w judykaturze w stosowaniu art. 952 k.c. w zakresie przesłanki obecności

świadków testamentu ustnego, tj. czy muszą to być osoby specjalnie przez

spadkodawcę w tym celu przywołane. Dla poparcia argumentacji przeciwnej niż

wskazana przez Sąd drugiej instancji skarżący odwołali się do judykatury Sądu

Najwyższego. Jest to okoliczność uzasadniająca rozpoznanie kasacji, jeżeli zawarty jest

w skardze w stosunku do niej poprawny jurydycznie wywód.

Skoro taki wywód się znajduje, to wbrew stanowisku Sądu Okręgowego należało

przyjąć, że skarżący w sposób dostateczny wskazali przesłankę wynikającą z mającego

jeszcze w sprawie zastosowanie art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.

Skarżący w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazali, że problem jaki wystąpił w

sprawie ma ogólniejsze znaczenie. Jeżeli w kasacji jest zawarty w tym względzie

wywód, mimo nie zamieszczenia go w wyodrębnionej części pisma procesowego, to już

jego ocena, czy wskazana kwestia rzeczywiście wywołuje rozbieżności w orzecznictwie

może być przedmiotem rozpoznania tylko w ramach przedsądu przez Sąd Najwyższy.

Z tych przyczyn należało zażalenie uwzględnić (art. 398 16 k.p.c. w zw. z art. 39821

k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy

- kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - prawo o ustroju sądów powszechnych,

Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).