II CZ 57/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 57/07

POSTANOWIENIE

Dnia 19 września 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa Miasta P. Zarządu Komunalnych

Zasobów Lokalowych w P.

przeciwko E. S. i D. S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 19 września 2007 r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 29 maja 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

W sprawie z powództwa Miasta P. przeciwko E. S. i D. S. o zapłatę Sąd

Apelacyjny postanowieniem z dnia

29 maja 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną

pozwanych od wyroku tegoż Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2007 r.

W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że w skardze kasacyjnej nie

zamieszczono uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Wniosek

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia (art. 398 4 § 1 pkt

3 k.p.c.) jest koniecznym elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej, którego

brak nie pozwala na ocenę czy w sprawie występują przesłanki ustawowe dla

poddania skargi rozpoznaniu (art. 3989 § 1 k.p.c.). Brak uzasadnienia wniosku

o przyjęcie skargi do rozpoznania jest brakiem nieusuwalnym, stanowi wadę która

uniemożliwia traktowanie pisma jako skutecznie wniesionej skargi kasacyjnej

i skutkuje jej odrzuceniem.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwane domagały się jego

uchylenia. Podniosły, że ich skarga kasacyjna zawiera wymagany art. 398 4 § 1 pkt

3 k.p.c. wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej wraz z z jego uzasdnieneim. Wniosek

ten został wyartykułowany w pkt 5 złożonej skargi (strona 2). Wskazano tam

również ustawową przesłankę konieczną dla poddania skargi rozpoznaniu,

a mianowicie okoliczność, że skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1

pkt 4 k.p.c.). Uzasadnienie wniosku o przyjęcie i uzasadnienie faktu oczywistej

zasadności skargi zawarte jest w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Trudno bowiem

dowodzić oczywistego uzasadnienia skargi kasacyjnej, w sposób inny niż poprzez

przedstawienie i uzasadnienie podstaw skargi. Skarżące uzasadniając podstawy

skargi kasacyjnej uzasadniały również wniosek o jej przyjęcie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedstawione w zażaleniu stanowisko w istocie sprowadza się do tego,

że w przypadku powoływania się w skardze kasacyjnej na przesłankę wymienioną

w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tzn., że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona,

wystarczy podać tę przesłankę, bez potrzeby uzasadnienia wniosku o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z poglądem tym nie można się zgodzić. Przepis

art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. stanowi, że skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek

o jej przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie. Przepis ten nie zawiera

wyjątków. Zatem, bez względu na to czy przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania ma być występowanie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba

wykładni przepisów prawnych czy też zachodzi nieważność postępowania lub

skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona wniosek o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania powinien zostać uzasadniony. Wskazanie jednej lub

więcej przesłanek wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. nie jest jeszcze

uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący

powinien wskazać dlaczego – jego zdaniem powoływana przesłanka istnieje.

Uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może

zastąpić uzasadnienie podstaw kasacji, gdyż z zestawienia art. 398 4 § 1 pkt 2 i 3

k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna powinna zawierać oba uzasadnienia. Stosownie

do art. 3986 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna niespełniająca wymogów określonych

w art. 3984 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu. Zatem, orzeczenie Sądu Apelacyjnego

uznać należy za trafne.

Z powyższych względów na mocy art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.