II CZ 57/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 57/05

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lipca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Jan Górowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa H. K., K. M., T. K., J. P., B. L. i M. S.

przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Kultury i Gminie Ł. o zapłatę, po rozpoznaniu

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2005 r., zażalenia pozwanego

Skarbu Państwa - Ministra Kultury na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24

lutego 2005 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2004 r. Sąd Okręgowy w Ł. odrzucił apelację

Skarbu Państwa Ministra Kultury od wyroku tego sądu z dnia 5 grudnia 2003 r.

podnosząc, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi tego

pozwanego w dniu 31 grudnia 2003 r., a więc termin do jej wniesienia upłynął dnia 14

stycznia 2004 r., gdy tymczasem apelacja została wniesiona w dniu 19 stycznia 2004 r.

Zażalenie na to postanowienie Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 12

maja 2004 r., przyjmując, że doręczenie wyroku z uzasadnieniem nastąpiło prawidłowo,

na adres jednostki organizacyjnej Skarbu Państwa reprezentującej go w sprawie.

Wniosek Skarbu Państwa Ministra Kultury o przywrócenie terminu do złożenia apelacji

Sąd Okręgowy w Ł. oddalił postanowieniem z dnia 5 października 2004 r., którym także

odrzucił ponownie wniesioną apelację.

Zażalenie na postanowienie z dnia 5 października 2004 r. Sąd Apelacyjny oddalił

postanowieniem z dnia 23 grudnia 2004 r. Na postanowienie to Skarb Państwa Minister

Kultury wniósł kasację, która została odrzucona postanowieniem Sądu Apelacyjnego z

dnia 24 lutego 2005 r., którym także został odrzucony wniosek o wstrzymanie

wykonalności wyroku. W uzasadnieniu podniósł, że skoro zaskarżone postanowienie nie

dotyczyło ani odrzucenia pozwu, ani umorzenia postępowania i zostało wydane w

wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji, to kasacja na

nie przysługuje oraz, że „w sprawie nie zapadł jeszcze wyrok sądu drugiej instancji

podlegający wstrzymaniu jego wykonania".

Apelację natomiast Gminy - drugiego pozwanej - od wyroku Sądu Okręgowego w

Ł. z dnia 5 grudnia 2003 r. Sąd Apelacyjny oddalił wyrokiem z dnia 9 marca 2005 r.

W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 lutego 2005 r. Skarb

Państwa Minister Kultury wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie

zarzutów kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja przysługuje tylko na postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie

umorzenia

postępowania

i

odrzucenia

pozwu.

Trafnie

więc

Sąd

Apelacyjny

postanowieniem z dnia 24 lutego 2005 r. tę skargę odrzucił. Przy rozpoznaniu zażalenia

wyłoniła się kwestia, czy Sąd Najwyższy mógł skontrolować trafność niezaskarżalnych

postanowień, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na

rozpoznanie sprawy. Przyjmując, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym taka

pośrednia kontrola jest dopuszczalna, to jednak do niej przeprowadzenia, poza

wyjątkami nie wchodzącymi w sprawie w rachubę, wymagany jest wyraźny wniosek

skarżącego w tej kwestii. Wniosek ten powinien wyraźnie wskazywać jakich tego rodzaju

orzeczeń dotyczy.

Wprawdzie w zażaleniu na postanowienie z dnia 5 października 2004 r.

odrzucające apelację wniosek o pośrednią kontrolę postanowienia oddalającego

wniosek o przywrócenie terminu był zawarty, nie mniej nie został on uwzględniony,

skoro zażalenie to zostało oddalone postanowieniem z dnia 23 grudnia 2004 r. W

zażaleniu natomiast rozpoznawanym przez Sąd Najwyższy brak wyraźnego wniosku

skarżącego o taką pośrednią kontrolę postanowienia oddalającego wniosek o

przywrócenie terminu (art. 380 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).

Poza tym w ramach pośredniej kontroli można badać postanowienia, od których

zażalenie nie przysługiwało, a mogły mieć wpływ na treść zaskarżonego postanowienia,

ale sądu drugiej instancji. Tymczasem wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do

wniesienia apelacji rozstrzygał Sąd pierwszej instancji.

Na marginesie można zauważyć, że to sam skarżący w piśmie z dnia 30 lipca

1999 r. oznaczył jako adres strony pozwanej Skarbu Państwa Ministra Kultury i Sztuki Centrum (…) ul. K. Ponadto pełnomocnik Skarbu Państwa wskazał już w piśmie z dnia

14 marca 2002 ten adres, jako swój adres. Na niego był zawiadamiany zarówno Skarb

Państwa, jak i pełnomocnik. Skarb Państwa skierował wniosek o doręczenie wyroku

Sądu pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem z prezentatą zawierającą również ten

adres.

W tym stanie rzeczy odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został prawidłowo,

bo na wskazany przez stronę adres Ministerstwa Kultury Centrum (…),w dniu 31 grudnia

2003 r. i od tej daty biegł termin do wniesienia apelacji.

Przesłanie przesyłki na ten adres ze wskazaniem także imienia i nazwiska radcy

prawnego, który go podał także jako swój adres, nie wywołuje negatywnych skutków dla

takiego doręczenia.

Z powyższych względów zażalenie uległo oddaleniu (art. 39814 k.p.c. w zw. z art.

39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie

ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - prawo o ustroju sądów

powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).