II CZ 56/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 56/09

POSTANOWIENIE

Dnia 25 listopada 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Jan Katner

SSA Barbara Trębska

w sprawie z powództwa H. - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

przeciwko "P." - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 listopada 2009 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 15 maja 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie;

zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.800

(jeden tysiąc

osiemset)

złotych

postępowania zażaleniowego.

tytułem

zwrotu

kosztów

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 15 maja 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną powódki – H. Spółki z o.o. od wyroku tego Sądu z dnia 11 grudnia 2008

r. Sąd Apelacyjny stwierdził, że według zwrotnego poświadczenia odbioru

zaskarżony wyrok z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi powódki w

dniu 20 lutego 2009 r. a skarga kasacyjna od tego wyroku została wniesiona w dniu

21 kwietnia 2009 r. (data oddania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora

publicznego), a więc po upływie terminu przewidzianego w art. 398 5 § 1 k.p.c.

W zażaleniu na wymienione postanowienie powódka zarzuciła naruszenie

art. 3985 § 1 k.p.c. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżąca

podniosła, że skarga kasacyjna wniesiona została w terminie, albowiem zaskarżony

wyrok z uzasadnieniem pełnomocnik powódki, radca prawny L.B. otrzymała w dniu

24 lutego 2009 r., z adnotacją o jego wpływie do jej kancelarii w dniu 23 lutego

2009 r.; przesyłka została odebrana w czasie nieobecności w kancelarii

pełnomocnika powódki przez, przebywającą w niej w celu skorzystania z

materiałów do obrony pracy magisterskiej, studentkę prawa A.A., którą nie łączył

żaden stosunek prawny z pełnomocnikiem powódki i, która nie była upoważniona

przez niego do odbioru pism sądowych.

Pozwana – P. Spółka z o.o. wniosła o oddalenie zażalenia i zasądzenie

kosztów postępowania zażaleniowego na jej rzecz.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W razie niemożności doręczenia pisma sądowego pełnomocnikowi strony,

będącym adwokatem lub radcą prawnym, w prowadzonej przez niego kancelarii,

doręczenie, stosownie do art. 138 § 2 k.p.c., może być dokonane do rąk osoby

urzędującej w kancelarii, upoważnionej do odbioru pism (zob. np. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2000 r., I CKN 1259/99 (Biul. SN 2000, nr 6,

s. 10).

Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru zaskarżonego wyroku

z uzasadnieniem (k. 610), otrzymanie przesyłki adresowanej do pełnomocnika

powódki radcy prawnego L.B. zostało potwierdzone podpisem „A.A.” z dodatkiem

„sekretarka” i opatrzone pieczątką o treści: „Kancelaria Radcy Prawnego L.B.…”

oraz datą „20.2.09”. Na jego odwrocie doręczyciel stwierdził, ze przesyłkę odebrała

A.A. i umieścił datę doręczenia – „20.2.09”. Wskazuje to na doręczenie przesyłki do

rąk osoby czynnej w kancelarii radcy prawnego, upoważnionej do odbioru pism.

Było to doręczenie dokonane w myśl art. 138 § 2 k.p.c. Doręczenie takie oparte jest

na domniemaniu, że pismo sądowe dotarło do rąk adresata. Domniemanie takie

może być obalone, m.in. przez wykazanie, że osoba, która przyjęła pismo sądowe i

potwierdziła jego odbiór, nie była upoważniona do odbioru pisma (postanowienia

Sądu Najwyższego: z dnia 4 września 1970 r., I PZ 53/70, OSNCP 1971, nr 6, poz.

100 i z dnia 9 lutego 2006 r., V CZ 2/06, niepubl.).

Skarżąca nie obaliła jednakże domniemania skuteczności doręczenia

zaskarżonego wyroku z uzasadnieniem w dniu 20 lutego 2009 r. jej pełnomocnikowi

radcy prawnemu L.B.

Twierdzeniu skarżącej o „przypadkowej” obecności w kancelarii radcy

prawnego A.A. i nie upoważnieniu jej do odbioru pism sądowych, popartego

oświadczeniem złożonym przez A.A., przeczy nie tylko

potwierdzenie odbioru

zaskarżonego wyroku z uzasadnieniem ze wskazaniem, że odbioru dokonała

„sekretarka” i opatrzenie tego potwierdzenia odbioru pieczątką kancelarii radcy

prawnego i podpisem osoby, która odebrała przesyłkę. W taki sam sposób

potwierdzony został także w dniu 21 maja 2009 r. odbiór adresowanej

do pełnomocnika powódki przesyłki zawierającej postanowienie o odrzuceniu skargi

kasacyjnej (k. 636). Trudno przyjąć, że także i wówczas obecność A.A. w kancelarii

radcy prawnego nie była związana z wykonywaniem czynności na rzecz radcy

prawnego i że mimo braku upoważnienia do odbioru pism sądowych A.A. odebrała

takie pismo. O praktyce radcy prawnego L.B. dotyczącej odbioru pism sądowych

kierowanych na adres jej kancelarii świadczą także wcześniejsze doręczenia pism

sądowych. Potwierdzenia odbioru tych pism były dokonywane w taki sam sposób

jak odbiór zaskarżonego wyroku z uzasadnieniem, z tą tylko różnicą, że odbioru

pism nie potwierdziła A.A., ale inna osoba (np. k. 510, 547, 577, 578).

Powołanie się przez skarżącą na zaświadczenie Poczty z dnia 8 czerwca

2009 r. stwierdzające, że nie zostało złożone pełnomocnictwo na nazwisko A.A. do

odbioru korespondencji nadchodzącej pod adresem kancelarii radcy prawnego

L.B., świadczy jedynie o braku pełnomocnictwa do odbioru przesyłek w lokalu

urzędu pocztowego. Do odbioru pism sądowych stosownie do art. 138 § 2 k.p.c. nie

jest potrzebne pisemne pełnomocnictwo. Udzielenie takiego pełnomocnictwa może

być dokonane w sposób dorozumiany.

Z przytoczonych względów zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie

i należało je oddalić (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 108

§ 1 zd. pierwsze w zw. z art. 98 § 1 i 3 i art. 99 k.p.c. w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 i § 6

pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

radcę

prawnego