II CZ 56/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 56/07

POSTANOWIENIE

Dnia 10 sierpnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący)

SSN Maria Grzelka

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M.B.

przeciwko M.B.

o unieważnienie małżeństwa ,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 sierpnia 2007 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienei

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił na

podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną powódki M.B. od wyroku tego Sądu

oddalającego apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego, którym oddalone

zostało jej powództwo o unieważnienie małżeństwa, wobec stwierdzenia że skarga

nie spełnia wymagania określonego w art. 3984 § 1 k.p.c., gdyż nie zawiera

wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania wraz z uzasadnieniem.

W zażaleniu skarżąca zakwestionowała to postanowienie zarzucając, iż

wbrew stanowisku Sądu Apelacyjnego wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej

wniosku o jej rozpoznanie został spełniony poprzez zawarcie w jej końcowym

fragmencie stwierdzenia, iż w świetle naruszeń przepisów prawa materialnego

i procesowego skarga jest jak najbardziej zasadna. Wnosiła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione.

Wynikający z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., wymóg złożenia wniosku o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia jest związany z instytucją tzw.

przedsądu. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

może być więc powołaniem okoliczności dowolnych, lecz powinno nawiązywać do

wyraźnie wskazanych przesłanek przedsądu, które określa przepis z art. 398 9 § 1

k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ

89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 135). Wnoszący skargę może wskazać, że jest ona

oczywiście uzasadniona lub, że postępowanie przed sądem drugiej instancji

dotknięte było nieważnością. Wniosek o jej rozpoznanie może uzasadnić także

występującym w sprawie istotnym zagadnieniem prawnym lub potrzebą wykładni

przepisów

prawnych

budzących

poważne

wątpliwości

lub

wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów.

Nie stanowi wypełnienia tego wymogu, stwierdzenie skarżącej o zasadności

skargi, będące przy tym w przyjętym w niej ujęciu elementem uzasadnienia

podstaw skargi. Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi

kasacyjnej nie może polegać na odwołaniu się do podstaw skargi i ich

uzasadnienia, gdyż obowiązki wynikające z art. 398 4 § 1 pkt 2 i 3 nie są tożsame

(między innymi postanowienia SN z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00,

OSNC 2001, nr 3, poz. 51, z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001,

nr 3, poz. 52).

Z tej przyczyny wniesiona skarga kasacyjna, której brak w powyższym

zakresie

ma

charakter

nieusuwalny

(tak

Sąd

Najwyższy

miedzy innymi

w powołanych postanowieniach: z dnia 9 listopada 2000 r. i z dnia 12 grudnia

2000 r.), jak trafnie przyjął Sąd Apelacyjny, podlegała odrzuceniu.

O oddaleniu zażalenia orzeczono na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw.

z art. 39814 k.p.c.