II CZ 54/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 54/11

POSTANOWIENIE

Dnia 25 sierpnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Iwona Koper

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z wniosku J. G.

przy uczestnictwie S. S.

o podział majątku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 25 sierpnia 2011 r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 31 stycznia 2011 r.,

oddala zażalenie i zasądza od S. S. na rzecz J. G. kwotę 3.600

(trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 31 stycznia 2011 r. odrzucił skargę

kasacyjną uczestnika postępowania S. S. od postanowienia Sądu Okręgowego z

dnia 1 października 2010 r. z powodu nie wskazania w skardze zakresu

zaskarżenia oraz zakresu żądanego uchylenia i zmiany zaskarżonego orzeczenia.

W zażaleniu pełnomocnik uczestnika wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia, podnosząc, że odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986

§ 2 w zw. z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c., w sytuacji, gdy z jej treści można było

wywieść zakres zaskarżenia oraz zakres żądanego uchylenia i zmiany jest

przejawem nadmiernego formalizmu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zdaniem skarżącego, ze stanowiskiem skarżącego nie można się zgodzić.

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać

oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono

zaskarżone w całości, czy w części oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie

i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.

Skarżący obowiązany jest zatem precyzyjnie określić w skardze kasacyjnej, czy

przedmiotem zaskarżenia jest całe orzeczenie, czy jedynie jego część, a jeżeli

część, to jaka oraz zamieścić ściśle odpowiadający zakresowi zaskarżenia wniosek

o uchylenie lub uchylenie i zmianę całości lub dokładnie oznaczonej części

zaskarżonego orzeczenia.

Opisane wymagania są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej

znajdującymi swoje głębokie uzasadnienie w charakterze i celu postępowania

kasacyjnego, w którym Sąd Najwyższy, inaczej niż sądy pierwszej i drugiej

instancji, rozpoznaje skargę, nie zaś sprawę. Jeżeli bowiem Sąd Najwyższy

rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia (art. 398 13 § 1 k.p.c.), to co

do określenia tych granic nie może być żadnych wątpliwości. Przyjęcie, jak chce

tego skarżący, że Sąd Najwyższy mógłby sam wywieść zakres zaskarżenia oraz

zakres żądanego uchylenia i zmiany z treści skargi kasacyjnej oznaczałoby uznanie

kompetencji tego Sądu do samodzielnego określania granic swojego orzekania.

Nie znajduje to uzasadnienia w obowiązujących przepisach.

Z przytoczonych względów zażalenie należało oddalić (art. 398 14 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.).

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 520 § 2, art. 108 § 1

w zw. z art. 13 § 2 w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.