II CZ 52/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 52/07

POSTANOWIENIE

Dnia 10 sierpnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa Towarzystwa Leasingowego Spółki Akcyjnej

przeciwko H.K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 sierpnia 2007 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 14 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powodowego

Towarzystwa Leasingowego S.A. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia

Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2006 r. i odrzucił skargę kasacyjną tejże

strony jako nieopłaconą (art. 3986 § 2 k.p.c.).

W złożonym zażaleniu strona powodowa wnosiła o uchylenie postanowienia

odrzucającego wniesioną skargę kasacyjną. Zarzuciła naruszenie art. 398 6 § 2

k.p.c. w zw. z art. 1302 § 3 k.p.c. oraz art. 95 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.

o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398). Powodowe

Towarzystwo nie negowało faktu nie uiszczenia opłaty od złożonej skargi

kasacyjnej, lecz wskazało, że na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia

4 października 2006 r. strona powodowa wniosła zażalenie, które nie zostało

rozpoznane i strona skarżąca nie została – po dokonaniu tej czynności – wezwana

do zapłaty wskazanej kwoty 3000 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Bezspornym jest, że skarżące Towarzystwo nie uiściło należnej od skargi

kasacyjnej opłaty. Obszerna treść uzasadnienia zażalenia uzasadnia przytoczenie

istotnych czynności i ich wpływ na bieg terminu do uiszczenia opłaty sądowej.

Przewodnim bowiem motywem uzasadnienia zażalenia jest przedwczesność –

zdaniem skarżącego

– zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi

kasacyjnej. Argumentacja ta jest chybiona. Mianowicie postanowieniem z dnia

4 października 2006 r. (k – 359) skarżące Towarzystwo zostało częściowo

zwolnione od należnej opłaty sądowej, od skargi kasacyjnej tj. ponad kwotę 3.000

zł; w pozostałej części wniosek ten Sąd Apelacyjny oddalił. W świetle art. 394 1 § 1

i 2 k.p.c. niedopuszczalne jest zażalenie na postanowienie Sądu drugiej instancji

w zakresie oddalającym wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Złożone

przez powodowe Towarzystwo Leasingowe zażalenie, które uległo odrzuceniu

postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2006 r., nie przerwało

(rozpoczętego 10 października 2006 r. k- 362) biegu terminu do uiszczenia opłaty

sądowej. Z przymiotu prawomocności powołanego postanowienia Sądu drugiej

instancji z dnia 4 października 2006 r. oraz doręczonego wezwania do uiszczenia

opłaty w wysokości 3.000 zł płynął dla skarżącego obowiązek uiszczenia

wymaganej od niego opłaty. Rozważania strony powodowej o dalszych

podejmowanych przez nią czynnościach i wnioskach wynikających z art. 95 ust. 2

oraz 96 powołanej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych są

bezprzedmiotowe. Mogą one dowodzić tylko dążenia do pozaustawowego

wydłużenia terminu do uiszczenia należnej od skargi opłaty, bądź do przewlekłości

postępowania, mogącego godzić w interes strony przeciwnej. W omawianym

zakresie zwolnienia od kosztów sądowych doświadczenia praktyki sądowej znalazły

wyraz m.in. w treści art. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych dostatecznie wyrażającym stanowisko prawodawcy.

Z powyższych przyczyn zażalenie jako oczywiście bezzasadne podlega

oddaleniu (art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).