II CZ 50/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 50/10

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa „E.(...)” – Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.

przeciwko W. D.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2010 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 5 marca 2010 r., sygn. akt X Ga (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 5 marca 2010 r. oddalił wniosek

pozwanego o uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 22 lutego 2010 r. oddalającego

apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 15 października 2009 r. oraz

sprostował z urzędu wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 22 lutego 2010 r. przez

wpisanie sygnatury akt Sądu Rejonowego w P. „V Gc (…)” zamiast „IX Gc (…)”. Sąd

Okręgowy

wyjaśnił,

że

pozwany

złożył

odpowiedź

na

apelację

w

terminie

przewidzianym w art. 372 k.p.c. do niewłaściwego sądu. Odpowiedź ta, zawierająca m.

in. wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, została przekazana do sądu

właściwego po upływie terminu. W związku z tym Sąd Okręgowy w wyroku oddalającym

apelację nie zamieścił rozstrzygnięcia o kosztach.

Pozwany wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 5 marca

2010 r., w którym podniósł, że wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 108 § 1 k.p.c.

Sąd w ogóle nie orzekł w rozstrzygnięciu kończącym postępowanie w sprawie o

kosztach procesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W odniesieniu do odpowiedzi na skargę kasacyjną, wniesioną po upływie

przewidzianego do dokonania tej czynności terminu i zawierającej wniosek o

zasądzenie kosztów postępowania, panuje zgodna opinia, że wniosek ten traktuje się

jako niebyły i koszty nie są zasądzane (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 30 sierpnia 2001 r., III CKN 116/01, niepubl.). W ten sposób brak zasądzenia

kosztów jest swoistą sankcją za wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną po upływie

ustawowego terminu. Takie rozumowanie pozostaje aktualne w odniesieniu do wniosku

o zasądzenie kosztów zawartego w odpowiedzi na skargę apelacyjną (zob. np.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 3/10, niepubl.). W

rozważanej sytuacji znajduje zastosowanie art. 167 k.p.c., zatem czynność dokonana

przez stronę po upływie terminu ustawowego jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 109 § 1

k.p.c., roszczenie o zasądzenie kosztów wygasa dopiero wtedy, gdy wniosek o ich

zasądzenie nie zostanie zgłoszony do czasu zamknięcia rozprawy. Nie ulega przy tym

wątpliwości, że taki wniosek może zostać zgłoszony ustnie na rozprawie apelacyjnej.

Można zatem stwierdzić, że wniosek o zasądzenie kosztów może zostać zgłoszony od

wniesienia odpowiedzi na apelację aż do zamknięcia rozprawy apelacyjnej. Jeżeli

jednak wniosek o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego został zamieszczony

wyłącznie w odpowiedzi na apelację wniesionej z uchybieniem terminowi określonemu

w art. 372 k.p.c., jest on bezskuteczny.

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w związku z

art. 3941 § 3 k.p.c.).