II CZ 5/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 5/07

POSTANOWIENIE

Dnia 7 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Marek Sychowicz

w sprawie ze skargi "L." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu

Apelacyjnego z dnia 18 lutego 2003r., sygn. akt [...]

uzupełnionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 4 kwietnia

2003r., wydanym w sprawie z powództwa "L." Spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością

przeciwko Miastu Ł.

o zapłatę 2.453.533,64zł ,

oraz z powództwa wzajemnego Miasta Ł.

przeciwko "L." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

o zapłatę 292.252,07zł,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2007 r.,

zażalenia strony powodowej - pozwanej wzajemnej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 6 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę „L.” spółki z

ograniczoną odpowiedzialnością o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 18 lutego 2003 r., której twierdzenia nie

uzasadniają przyjęcia, iż oparta została na wskazanej w niej ustawowej podstawie

(art. 410 § 1 k.p.c.).

Spółka wskazała jako podstawę wznowienia art. 403 § 2 k.p.c., powołując się

na odnalezienie w dniu 28 stycznia 2006 r. nowego środka dowodowego w postaci

pisma z dnia 16 grudnia 1993 r. zawierającego oświadczenie Spółki o uchyleniu się

od skutków oświadczenia woli z dnia 9 listopada 1993 r., z powodu podstępnego

wprowadzenia w błąd. Na oświadczenie to Spółka powoływała się uprzednio

w procesie, lecz nie dysponowała potwierdzającym je dokumentem, który został

odnaleziony przez K.F. podczas przeglądania w jego mieszkaniu prywatnych

dokumentów.

Zdaniem Sądu Apelacyjnego skarżący mógł przy dołożeniu należytej

staranności podjąć działania zmierzające do odnalezienia tego dokumentu, a jeśli

pozostawał w przekonaniu o jego zaginięciu, powinien był wnioskować o zwrócenie

się do Miasta K. o potwierdzenie okoliczności jego doręczenia lub zgłosić na tę

okoliczność wnioski dowodowe z zeznań świadków. W świetle tego zaś dowód

z przedmiotowego pisma oraz powołanych w skardze świadków nie jest nowym

dowodem, z którego strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

W zażaleniu skarżąca wnosiła o uchylenie postanowienia zarzucając

naruszenie art. 410 § 1 w zw. z art. 403 § 2 k.p.c. polegające na bezzasadnym

przyjęciu, że wniesiona skarga nie została oparta na ustawowej podstawie i jej

bezzasadnym odrzuceniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Trafnie podnosi skarżący na konieczne rozróżnienie między wymienionymi

w art. 403 § 2 k.p.c., później wykrytymi okolicznościami faktycznymi oraz środkami

dowodowymi. Okoliczność faktyczna, która stanowi obok środka dowodowego

równoważną i samodzielną podstawę wznowienia postępowania jest zarazem

przedmiotem innych podstaw wznowienia tj. wskazanego już środka dowodowego,

albo prawomocnego wyroku (art. 403 § 3 k.p.c.). Możliwa i dopuszczalna z punktu

widzenia dowodzenia podstaw wznowienia z art. 403 § 2 jest sytuacja, gdy

określona okoliczność jest znana stronie postępowania, lecz dopiero po jego

prawomocnym zakończeniu nastąpi wykrycie, mającego ją wykazać środka

dowodowego.

Przez wykrycie nowego środka dowodowego (art. 403 § 2 k.p.c.) rozumieć

należy nie tylko powzięcie wiedzy o jego istnieniu, lecz także uzyskanie możności

skorzystania ze środka dowodowego, o którego istnieniu strona w poprzednim

postępowaniu zakończonym wyrokiem wprawdzie wiedziała, jednak nie mogła na

niego się powołać, nie wiedząc gdzie się znajduje. Niemożność skorzystania

w poprzednim postępowaniu z określonego środka dowodowego nie zachodzi, gdy

istniała obiektywna możliwość powoływania ich w tym postępowaniu, a tylko na

skutek opieszałości, zaniedbań, zapomnienia lub błędnej oceny potrzeby ich

powołania strona tego nie uczyniła (postanowienie SN z dnia 10 lutego 1999 r.,

II CKN 807/ 98, nie publ.).

Okoliczności takie w odniesieniu do zachowania skarżącej Spółki nie zostały

jednakże przez Sąd Apelacyjny ustalone. Stwierdzenie natomiast możliwości

wcześniejszego podjęcia poszukiwań przedmiotowego dokumentu w zasobach

prywatnych przez K.F. (nie będącego członkiem organów skarżącej Spółki) nie

uzasadnia przyjęcia, iż skarżąca jedynie z własnej winy nie skorzystała z tego

środka dowodowego.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy w uwzględnieniu zażalenia uchylił

zaskarżone postanowienie (art. 39815 § 1 w z. z art. 3941 § 3 k.p.c.).