II CZ 49/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 49/06

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lipca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Helena Ciepła (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

przeciwko A.N. i T.N.

o zapłatę

oraz z powództwa wzajemnego A.N. i T.N.

przeciwko B. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lipca 2006 r.,

zażalenia pozwanych (powodów wzajemnych)

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 6 lutego 2006 r., sygn. akt [...]

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny działając na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę

kasacyjną, uznając, że skarżący nie złożyli wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania. Stwierdził, że rozważania zawarte we wskazanym w skardze

kasacyjnej akapicie mogłyby wprawdzie stanowić uzasadnienie wniosku, o którym

mowa w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. ale tylko wówczas, gdyby skarżący taki wniosek

w niniejszej sprawie złożyli.

W zażaleniu pozwanych (powodów wzajemnych) zarzucono, że akapit

zamieszczony na str. 5 skargi kasacyjnej zawiera okoliczności uzasadniające

wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, a sam brak formuły: „wnoszę o przyjęcie

skargi kasacyjnej do rozpoznania” nie może prowadzić do absurdalnego wniosku

o niewyrażeniu woli co do przyjęcia skargi do rozpoznania w rozumieniu art. 398 4

k.p.c. Zdaniem żalących powołanie argumentacji uzasadniającej wniosek zawiera

uzasadnienie żądania rozpoznania kasacji. Skarżący - z powołaniem się na

orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego – podkreślają, że w ramach przedsądu

muszą być respektowane zasady sprawiedliwości proceduralnej, a działania sądu

muszą się mieścić w ramach proceduralnej poprawności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Bezspornym jest, że przepis art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga, aby skarga

kasacyjna zawierała zarówno wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, jak również

uzasadnienie tego wniosku. Rację ma jednak strona żaląca, że sformułowanie

zamieszczone na str. 5 skargi kasacyjnej (k. 1046): „Potrzeba rozpoznania

skargi kasacyjnej ... wynika z faktu ...”, pozwala uznać je za stanowiące wniosek

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Odmienne stanowisko Sądu

Apelacyjnego nie zasługuje na aprobatę, zważywszy że zawarte w omawianym

akapicie

skargi

rozważania

Sąd

ten

kwalifikuje

w

uzasadnieniu

zaskarżonego postanowienia jako mogące stanowić uzasadnienie wniosku.

Trudno zatem wyobrazić sobie poprawną logicznie sytuację, w której Sąd

pozytywnie przesądza o zamieszczeniu w skardze kasacyjnej uzasadnienia

wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, przy równoczesnym stwierdzeniu braku

istnienia samego wniosku, którego uzasadnienie zostało wyartykułowane. Przez

wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania należałoby rozumieć

zamieszczone w skardze kasacyjnej każde stanowcze żądanie przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania, nawet jeśli expressis verbis nie zostało w nim użyte

słowo „ wniosek”. Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie nie

podziela stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu postanowienia SN z dnia 14 lipca

2005 r., III CZ 61/0/5, OSNC 2006/4/75, z którego zdaje się wynikać nadmiernie

stanowcze akcentowanie wymogu, by skarga kasacyjna zawierała sformułowanie

wskazujące, że jest to „wniosek”, o którym mowa w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Wobec zasadności zażalenia Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji działając

na podstawie art. 39816 k.p.c., znajdującego odpowiednie zastosowanie z mocy art.

3941 § 3 k.p.c. do postępowania zażaleniowego toczącego się przed Sądem

Najwyższym.