II CZ 48/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 48/08

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca)

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa J. K.

przeciwko M. R.

o stwierdzenie nieważności umowy, wydanie rzeczy lub zapłatę i zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lipca 2008 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 5 listopada 2007 r.,

sygn. akt I ACz (…) [I WSC (…)],

oddala zażalenie i wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie wynagrodzenia z

tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

W stanie faktycznym sprawy powództwo zostało oddalone przez Sąd Okręgowy.

Powód zaskarżył ten wyrok apelacją. Apelacja ta została odrzucona postanowieniem

Sądu Okręgowego z dnia 12 lutego 2007 r. Na to postanowienie powód wniósł

zażalenie, które Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2007 r. oddalił. Z

kolei to postanowienie o oddaleniu zostało przez powoda zaskarżone skargą kasacyjną.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 5 listopada 2007 r. odrzucił tę skargę, na które

to postanowienie powód złożył rozpatrywane w niniejszej sprawie zażalenie.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przesłanki dopuszczalności skargi kasacyjnej zostały precyzyjnie określone w art.

3981 i 3982 k.p.c. Co do zasady, skarga ta przysługuje od wyroków kończących

postępowanie w sprawie w postępowaniu procesowym oraz od postanowień

merytorycznych kończących postępowanie w sprawie w postępowaniu nieprocesowym.

Postanowienia formalne kończące postępowanie w sprawie nie są a limine wyłączone z

możliwości kwestionowania ich w drodze skargi kasacyjnej. Jednakże art. 398 1 § 1 k.p.c.

przewiduje zamknięty katalog takich postanowień. Skarga kasacyjna przysługuje

bowiem wyłącznie w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania. Za

słusznością takiego rozwiązania normatywnego przemawiające najmniej dwa względy.

Po pierwsze, jedynie wskazane sytuacje uniemożliwiają w ogóle merytoryczne

rozpatrzenie sprawy. W efekcie w tym zakresie właściwsza jest kontrola instancyjna w

drodze skargi kasacyjnej niż zażalenia (stąd postanowienia te, konsekwentnie,

wyłączono z możliwości zaskarżenia zażaleniem - art. 3941 § 2 k.p.c.).

Po

drugie,

skarga

kasacyjna

to

nadzwyczajny

środek

prawny,

który

zarezerwowany jest do orzeczeń o największym znaczeniu procesowym.

Zaskarżone w sprawie postanowienie sądu II instancji dotyczyło odrzucenia skargi

kasacyjnej złożone od postanowienia Sądu Apelacyjnego oddalającego zażalenie od

postanowienia Sadu Okręgowego o odrzuceniu apelacji. W świetle powyższych

wywodów należy stwierdzić, że od takiego postanowienia skarga kasacyjna nie

przysługuje. Trafnie zatem została odrzucona przez Sąd Apelacyjny.

Wniesione

w

sprawie

zażalenie

zawiera

także

wniosek

o

przyznanie

pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia. Jednakże wniosek ten nie spełnia

niezbędnych

wymagań

formalnych.

Zgodnie

z

rozporządzeniem

Ministra

Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z

urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), wniosek o przyznanie kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały

zapłacone w całości lub w części. W złożonym zażaleniu brak rzeczonego

oświadczenia, co uniemożliwia uwzględnienie wniosku pełnomocnika z urzędu o

przyznanie wynagrodzenia za udział w postępowaniu zażaleniowym.

Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c., orzeczono jak

w sentencji.