II CZ 47/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 47/10

POSTANOWIENIE

Dnia 23 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Iwona Koper (sprawozdawca)

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa Z. W.

przeciwko M. W. i A. Ł.

o uznanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2010 r.,

zażalenia pozwanych

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt WSC (…) [I ACa (…)],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lutego 2010 r. Sąd Apelacyjny, odrzucił

nieopłaconą skargę kasacyjną pozwanych od wyroku tego Sądu z dnia 16 października

2009 r.

Pełnomocnik

pozwanych

otrzymał

wezwanie

do

uiszczenia

częściowej,

brakującej opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w dniu 1 lutego 2010 r. Termin

tygodniowy do uzupełnienia tego braku skargi upłynął 8 lutego 2010 r., zaś opłata

została dokonana 9 lutego 2010 r.

W

zażaleniu

pozwane

zarzuciły,

że

odrzucenie

skargi

kasacyjnej

jest

przedwczesne. Podniosły, że z uwagi na przeszkody, uniemożliwiające dopełnienie

czynności opłacenia skargi w terminie, złożyły w dniu 15 lutego 2010 r. wniosek o

przywrócenie terminu do dokonania tej czynności i wniosek ten powinien być przez Sąd

Apelacyjny rozpoznany w pierwszej kolejności. Wniosły o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione.

Skarżące nie kwestionują, że brak wniesionej skargi kasacyjnej w postaci jej

nieopłacenia nie został uzupełniony w tygodniowym terminie. Skarga podlegała więc

odrzuceniu przez Sąd Apelacyjny stosownie do art. 398 6 § 2 k.p.c.

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi z tej przyczyny pozostaje

złożenie przez skarżące wniosku o przywrócenie terminu do opłacenia skargi.

Wniosek o przywrócenie terminu może dotyczyć czynności procesowej, której

strona powinna dokonać równocześnie z jego wniesieniem. Zgodnie z poglądem jaki

ukształtował się w nowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego opłacenie skargi

kasacyjnej nie jest odrębną czynnością procesową, lecz elementem czynności

wniesienia skargi kasacyjnej, która dla jej skuteczności powinna spełniać nie tylko

wymogi formalne i konstrukcyjne, ale także powinna być opłacona należną od niej opłatą

sądową. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uprzednio

nieopłaconej może być skutecznie wniesiony tylko wtedy, gdy skarga została faktycznie

wniesiona i pod warunkiem że nie została jeszcze odrzucona. Uprawomocnienie się

bowiem postanowienia o odrzuceniu skargi nieopłaconej w terminie powoduje, że

orzeczenie takie wiąże sąd (art. 365 k.p.c.) a jako kończące postępowanie w sprawie nie

może być uchylone na podstawie art. 359 k.p.c. (postanowienie SN z dnia 22 lutego

2006 r., III CZ 4/06 niepubl. i powołane w jego uzasadnieniu dalsze orzeczenia).

W okolicznościach niniejszej sprawy wniosek o przywrócenie terminu został

wniesiony już po odrzuceniu skargi kasacyjnej, a przede wszystkim jest bezskuteczny

gdyż jak wcześniej wskazano, nie można się domagać przywrócenia terminu do

uiszczenia opłaty należnej od wniesionego środka odwoławczego.

Tym samym nie zachodzi powołana w zażaleniu przyczyna, uzasadniająca

uchylenie zaskarżonego postanowienia.

O oddaleniu zażalenia orzeczono stosownie do art. 398 14 w zw. z art. 3941 § 3

k.p.c.