II CZ 47/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 47/09

POSTANOWIENIE

Dnia 3 listopada 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa Banku Spółki Akcyjnej

przeciwko R.W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 3 listopada 2009 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 4 lutego 2009 r. odrzucił apelację

pozwanej R.W. od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 sierpnia 2008 r.

Pełnomocnik z urzędu pozwanej wniósł apelację, od której uiścił kwotę 30 zł

jednocześnie określając wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 69 099 zł.

Zarządzeniem z dnia 21 listopada 2008 r. Przewodniczący ustalił wysokość opłaty

od apelacji na kwotę 3 455 zł i wezwał pełnomocnika pozwanej do uzupełnienia

opłaty poprzez uiszczenie kwoty 3 425 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia

apelacji. Na skutek wezwania skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów

sądowych w zakresie opłaty od apelacji, który postanowieniem referendarza z dnia

11 grudnia 2008 r. został uwzględniony.

Sąd Apelacyjny wskazał, że pozwana została zwolniona od kosztów

sądowych postanowieniem Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 września 2004 r.

jedynie częściowo, a mianowicie od opłaty od zarzutów od nakazu zapłaty. Wobec

tego stwierdził, że apelacja podlegała opłacie stosunkowej od podanej wartości

przedmiotu zaskarżenia i w konsekwencji orzekł na podstawie art. 130 2 § 3 k.p.c.

W zażaleniu pozwana zarzuciła nieważność postępowania (art. 379 pkt 5

k.p.c.) oraz naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 149 ust 1 ustawy z dnia 28

lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r., nr 167,

poz. 1398 ze zm.), art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2002 r., nr 9, poz. 88 ze zm.), art. 130 2

§ 3 k.p.c. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości

i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzut nieważności postępowania należy uznać za pozbawiony podstaw.

Zakres zwolnienia od kosztów sądowych był, wbrew podnoszonym zarzutom, znany

stronie i jej pełnomocnikowi, zaś kolejny pełnomocnik mógł – i powinien – zapoznać

się z dotychczasowym przebiegiem postępowania. Żądanie informowania kolejnego

pełnomocnika o wydanych do czasu jego ustanowienia orzeczeniach, w tym

w kwestii zakresu zwolnienia od kosztów sądowych, nie znajduje oparcia

w przepisach postępowania cywilnego. Niemniej jednak zażalenie należało

uwzględnić, pomimo faktu braku należnej opłaty od apelacji. Stanowisko Sądu

Apelacyjnego, iż apelacja wniesiona przez adwokata, która nie została należycie

opłacona, podlegała odrzuceniu bez wzywania do usunięcia tego braku, jest co do

zasady trafne (art. 1302 § 3 k.p.c. w poprzednim brzmieniu). Nie można jednak

pominąć faktu, że skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych w części

stanowiącej opłatę od apelacji postanowieniem Sądu Okręgowego w S. z dnia 11

grudnia 2008 r. To prawomocne postanowienie oznacza, że już w dacie wniesienia

apelacji istniały podstawy do zwolnienia od tej opłaty, a skoro tak, to odrzucenie

apelacji z powodu braku uiszczenia należnej opłaty nie było prawidłowe.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3911 § 3

w związku z art. 39815 k.p.c.