Legislator Case Law & Legislation
II CZ 46/12 AI generated

II CZ 46/12 · Sąd Najwyższy

Case Number II CZ 46/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego (pkt I.2, I.3) przepisu art. 3981 k.p.c. poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że od rozstrzygnięcia

Legislator headnote

AI generated

art. 3981 k.p.c, art. 45 Konstytucji RP, art. 3981 § 1 k.p.c, art. 39814 k.p.c; II CZ 46/12 · Sąd Najwyższy: 3981 k.p.c. poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że od rozstrzygnięcia

Keywords

AI generated
art. 3981 k.p.c art. 45 Konstytucji RP art. 3981 § 1 k.p.c art. 39814 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3981 k.p.c
przepisu art. 3981 k.p.c.
art. 45 Konstytucji RP
3 i art. 45 Konstytucji RP poprzez ograniczenie prawa kontroli orzeczeń Sądu
art. 3981 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
z art. 39814 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 46/12

POSTANOWIENIE

Dnia 20 lipca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka – Rote

w sprawie ze powództwa D. K.

przeciwko I. K.

o uznanie czynności za bezskuteczną

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 lipca 2012 r.

zażalenia pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 stycznia 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. odrzucił skargę

kasacyjną

pozwanej

zaskarżającą

postanowienie

o

kosztach

postępowania,

zamieszczone w wyroku sądu drugiej instancji z dnia 28 września 2011 r., w części

dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego (pkt I.2, I.3)

oraz postępowania odwoławczego (pkt II) – jako niedopuszczalną.

Pozwana wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie

przepisu art. 3981 k.p.c. poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że od rozstrzygnięcia

o kosztach nie przysługuje skarga kasacyjna. Pozwana zarzuciła ponadto naruszenie

art. 3 i art. 45 Konstytucji RP poprzez ograniczenie prawa kontroli orzeczeń Sądu

drugiej instancji. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz

zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył:

Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. od wydanego przez sąd drugiej instancji

prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo

umorzenia postępowania kończącego postępowanie w sprawie strona może wnieść

skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Zamknięty katalog spraw wskazany w powyższym przepisie nie obejmuje postanowień

rozstrzygających o kosztach postępowania, stąd też samodzielna skarga kasacyjna

w tym przedmiocie nie przysługuje. Postanowienie o kosztach postępowania, zawarte

w wyroku, ma charakter akcesoryjny. Podlega ono kontroli kasacyjnej tylko wówczas,

gdy skarga kasacyjna od tego orzeczenia zostanie uwzględniona (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 1998 r., I CKN 454/97, nie publ., postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt III CSK 296/10, niepubl.).

Podkreślić ponadto należy, że zasada dwuinstancyjności postępowania

i ograniczonego dostępu do nadzwyczajnego postępowania odwoławczego, toczącego

się przed ustrojowo odrębnym Sądem Najwyższym, jest akceptowana zarówno

w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego jak i Europejskiego Trybunału Praw

Człowieka. Przyjmuje się, że prawo do sądu nie obejmuje prawa do wniesienia

nadzwyczajnego środka odwoławczego w postaci skargi kasacyjnej w postępowaniu

cywilnym, stąd wyłączenie określonych spraw spod kontroli kasacyjnej ze względów

przedmiotowych lub z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia nie narusza tego

prawa. W polskim systemie prawnym ustawodawca zastrzegł skargę kasacyjną

tylko do przypadków gdy jest to uzasadnione potrzebą rozwoju prawa, ujednolicenia

wykładni

przepisów

czy

też

wyjaśnienia

kwestii

prawnych

o

znaczeniu

ogólnym (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 października 2004 r.,

SK 23/02, OTK-A 2004/9/89, postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia

10 sierpnia 2001 r., Ts 58/01, OTK 2001, poz. 207; z dnia 5 listopada 2001 r.,

Ts 95/01 OTK 2002, nr 1, poz. 74; z dnia 29 listopada 2001 r., Ts 82/01, OTK 2001,

nr 8, poz. 303 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2011 r.,

IV CZ 38/11, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2009 r., II

CZ 102/08, nie publ.).

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw.

z art. 39814 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.

es