II CZ 45/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 45/11

POSTANOWIENIE

Dnia 7 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

SSA Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa "B." Spółki Akcyjnej w likwidacji

przeciwko Andrzejowi O.

z udziałem interwenienta ubocznego Andrzeja I.

o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2011 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 30 marca 2010 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 marca 2010 r. Sąd Okręgowy

oddalił wniosek pozwanego Andrzeja O. o uzupełnienie postanowienia Sądu

Okręgowego w P. z dnia 2 marca 2010 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku

o zwrot opłaty sądowej uiszczonej od zażalenia .

W zażaleniu pozwany wniósł o uchylenia postanowienia i przekazanie

sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., dodanym przez ustawę z dnia 19 marca

2009 r. zmieniającą kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 69, poz. 592),

zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także na postanowienie sądu drugiej

instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu

pierwszej instancji. Przepis ten rozszerza krąg wyjątków od zasady, że nie

przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienia sądu drugiej

instancji inne, niż kończące postępowanie w sprawie. Jako przepis o charakterze

wyjątkowym podlega ścisłej interpretacji.

W

orzecznictwie

Sądu

Najwyższego

jest

ugruntowane

stanowisko,

że niedopuszczalne jest zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji

w przedmiocie zwrotu opłaty sądowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 12 grudnia 2007 r., V CZ 74/07, OSNC 2009, nr 2, poz. 31). Sąd Najwyższy

w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie podziela to stanowisko i celem

uniknięcia zbędnych powtórzeń odwołuje się do jego motywów. Tym bardziej zatem

niedopuszczalne jest zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie, o jakie

chodzi w sprawie.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu.

db