II CZ 42/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 42/10

POSTANOWIENIE

Dnia 23 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Iwona Koper

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa W. R.

przeciwko Gminie Ł. – Zarządowi Dróg i Transportu

o ochronę dóbr osobistych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2010 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt I ACa (…),

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Powód, W. R., po ostatecznym sprecyzowaniu powództwa, domagał się od

Gminy Ł. – Zarządu Dróg i Transportu przyznania zadośćuczynienia w wysokości

40 000 zł oraz zasądzenia kwoty 40 000 zł na cel społeczny, a ponadto żądał

unieważnienia konkursu na wolne stanowisko urzędnicze, który został przeprowadzony

przez stronę pozwaną.

Sąd Okręgowy w Ł. wyrokiem z dnia 24 września 2009 r. oddalił powództwo.

Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda i

zawartym w wyroku postanowieniem przyznał adwokat P. Ż. od Skarbu Państwa kwotę

2 196 zł brutto, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. Postanowienie to P. Ż. zaskarżyła

zażaleniem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 3941 k.p.c. określa postanowienia sądu drugiej instancji, na które

przysługuje zażalenie do Sadu Najwyższego. Zgodnie z pkt 2 § 1 tego artykułu

zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co

do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej

instancji.

Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem,

postanowienie sądu drugiej instancji przyznające adwokatowi wynagrodzenie od Skarbu

Państwa z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu nie jest

postanowieniem co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia

sądu pierwszej instancji. Nie stosuje się zatem do niego art. 394 1 § 1 pkt 2 k.p.c. (zob.

uchwała SN z dnia 25 czerwca 2009 r., III CZP 36/09, OSNC 2010, nr 2, poz. 24;

postanowienie SN z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 53/09, OSNC 2010, nr 5, poz. 79;

postanowienie SN z dnia 11 grudnia 2009 r., V CZ 59/09, niepubl., postanowienie SN z

dnia 15 kwietnia 2010 r., II CZ 118/09, niepubl.; postanowienie SN z dnia 21 kwietnia

2010 r., V CZ 20/10, niepubl.; postanowienie SN z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 8/10,

niepubl.).

W konsekwencji zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej

instancji co do przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu apelacyjnym jest niedopuszczalne.

Z przytoczonych względów, na podstawie art. 373 w zw. z art. 398 21 i art. 3941 § 3

k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.