II CZ 41/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 41/10

POSTANOWIENIE

Dnia 8 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie ze skargi K. P.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt I ACa (...)

wydanym w sprawie z powództwa K. P. i J. P.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „O.(...)” w P.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2010 r.,

zażalenia powódki K. P. (skarżącej)

na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 stycznia 2010 r., sygn. akt I ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 25 stycznia 2010 r. postanowił odrzucić

skargę K. P. o wznowienie postępowania, zabezpieczonego prawomocnym wyrokiem

tego Sądu z dnia 23 czerwca 2004 r. Postępowanie to toczyło się z powództwa m. in.

składającej skargę, wytoczonego przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „O.(...)” w P. o

zapłatę. Postanowieniem tym oddalono także wniosek skarżący o wstrzymanie

wykonania wyroków: Sądu Okręgowego z dnia 27 sierpnia 2004 r. i Sądu Apelacyjnego

z dnia 23 czerwca 2004 r.

Sąd Apelacyjny stwierdził, że nie wystąpiły prawne podstawy wznowienia

postępowania przewidziane w art. 401 pkt 2 k.p.c. i w art. 403 § 2 k.p.c. Niezrachowany

został także termin do wniesienia skargi przewidziany w art. 407 § 1 k.p.c.

W obszernym zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego powódka

wskazywała na naruszenie wielu przepisów (prawa procesowego, prawa materialnego,

w tym też na postanowienia art. 1 i 6 „Europejskiej Konwencji o Prawach i Wolnościach”)

i wnosiła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wydanie orzeczenia o

dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania, ewentualnie – o uchylenie tego

postanowienia (w części odrzucającej skargę) i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Skarżąca wnosiła też o zmianę rozstrzygnięcia

w części dotyczącej wniosku o wstrzymanie wykonania wspomnianych orzeczeń Sądów

meriti, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia także w tej części i

przekazanie wniosku Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W skardze o wznowienie postępowania podane zostały dwie podstawy prawne

takiego wznowienia, tj. art. 401 pkt 2 k.p.c. (brak należytej reprezentacji strony pozwanej

– Spółdzielni) i art. 403 § 2 k.p.c. (wykrycie nowych okoliczności faktycznych lub

środków dowodowych). Tymczasem w zażaleniu pozwanej jako podstawę wznowienia

wskazano ponadto podstawę określoną w art. 401 pkt 1 k.p.c. (uczestniczenie w

składzie Sądu osoby nieuprawnionej lub sędziego wyłączonego z mocy ustawy; s. 2 i n.

skargi). W związku z tym, że kontrola instancyjna zaskarżonego postanowienia może

odbywać się tylko w ramach zgłoszonych wcześniej podstaw wznowienia postępowania,

zażalenie w tym zakresie nie może być brane pod uwagę w postępowaniu przed Sądem

Najwyższym.

Nie ma podstaw do kwestionowania stanowiska Sądu Apelacyjnego, że skarga o

wznowienie z powodu nieważności wywołanej brakiem należytej reprezentacji

przysługuje tylko tej stronie, która była nienależycie reprezentowana i strona ta w

terminie trzymiesięcznym (od dowiedzenia się o kwestionowanym wyroku) wniosła

skargę (art. 407 § 1 k.p.c.). W tej sytuacji bezprzedmiotowe było wykazywanie przez

stronę skarżąca (powódkę) tego, że zachowała ona wspomniany termin do wniesienia

skargi (wiedza o wadliwej reprezentacji Spółdzielni w październiku 2009, po gruntownej

analizie sporządzonych fotokopii z obszernych akt rejestrowych).

Trzeba także podzielić ocenę Sądu Apelacyjnego, że dołączone do skargi kopie

dokumentów mających świadczyć – według skarżącej – o wadliwym powołaniu rady

nadzorczej i zarządu pozwanej Spółdzielni Mieszkaniowej nie wywołały wpływu na wynik

rozstrzygnięcia, zapadłego w zakończonym postępowaniu, zainicjowanego przeciwko tej

pozwanej. Przedstawiona dokumentacja nie ujawnia zatem nowych okoliczności

faktycznych lub środków dowodowych w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Zawarty na s.

(…) zażalenia wywód prawny nie podważa prezentowanej oceny Sądu Apelacyjnego w

tym zakresie.

W tej sytuacji nie było także podstaw do wstrzymania wykonania wyroków Sądów

merita określonych w skardze (art. 414 k.p.c.).

Z

przedstawionych

względów

należało

zatem

nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).

oddalić

zażalenie

jako