II CZ 40/05 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 40/05

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

SSA Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku "O.(…)"- Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. oraz

Przedsiębiorstwa

Produkcyjno

-

Handlowego

"A.(…)"-

Spółki

z

ograniczoną

odpowiedzialnością w S.

przy uczestnictwie W. G., M. K., W. Ł., C. N., Z. T. oraz "O.(…)" - Spółki Akcyjnej w S.

o wpis,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2005 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania C. N. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z

dnia 17 września 2004 r., sygn. akt II Ca (…),

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym

postanowieniem

Sąd

Okręgowy

w

S. odrzucił

zażalenie

uczestniczki postępowania C. N. na postanowienie tego Sądu z dnia 8 czerwca 2004 r.

przyjmując, że uczestniczka postępowania nie uiściła należnego od zażalenia wpisu.

W zażaleniu uczestniczka postępowania zarzuciła naruszenie art. 113 § 1 k.p.c.

oraz art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i art. 45 ust. 2 Konstytucji. W oparciu

o te zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 17 września 2004

r. oraz wcześniej wydanych postanowień z dnia 17 maja 2004 r. i 1 kwietnia 2004 r.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

W zażaleniu skarżąca kwestionowała zasadność odrzucenia przez Sąd

Okręgowy w S. jej zażalenia, odwołując się do treści art. 380 k.p.c. i podnosząc, że

wcześniej wydane przez ten Sąd postanowienia, w których oddalono jej wnioski o

zwolnienie od kosztów sądowych były wadliwe i naruszały treść art. 113 § 1 k.p.c.

Postępowanie zażaleniowe stwarza istotnie możliwość poddania kontroli instancyjnej

orzeczeń, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na

rozstrzygnięcie sprawy. Środki zaskarżenia podlegają jednak rozpoznaniu przez Sąd

wyższej instancji jedynie w przypadku, gdy zostaną sporządzone w przepisanej formie.

Z treści art. 39318 k.p.c. w zw. z art. 3932 k.p.c., które miały zastosowanie w sprawie

wynika, że w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym obowiązuje

przymus adwokacki. Oznacza to, że zażalenie do Sądu Najwyższego może być

wniesione jedynie przez kwalifikowanego pełnomocnika, o ile skarżący nie należy do

osób wymienionych w art. 3932 § 2 k.p.c. Zażalenie, które tego wymogu nie spełnia

dotknięte jest nieusuwalnym brakiem, stanowiącym przeszkodę do jego rozpoznania i

podlega z tego powodu odrzuceniu, także w przypadku przedstawienia go Sądowi

Najwyższemu (art. 39319 k.p.c. w zw. z art. 373 i 397 § 2 k.p.c.

Zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 17 września 2004 r.

zostało podpisane przez samą uczestniczkę postępowania, co nie pozwala przyjąć, iż

spełnia ono wymóg, o którym mowa w art. 3932 § 1 k.p.c. Dlatego też zażalenie to

podlegało odrzuceniu na mocy powołanych już wyżej przepisów.