II CZ 38/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 38/06

POSTANOWIENIE

Dnia 8 czerwca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa R. W.

przeciwko J. W.

o rozwód,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 8 czerwca 2006 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 24 lutego 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 października 2004 r. Sąd Okręgowy rozwiązał

małżeństwo stron i orzekł o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej (pkt I –

III-ego wyroku), a Sąd Apelacyjny – rozpoznając apelację powoda – zmienił

wyrokiem z dnia 26 września 2005 r. wyrok Sądu Okręgowego w zakresie

wykonywania władzy rodzicielskiej i oddalił apelację w pozostałej części.

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną

powoda od wyroku tego Sądu z dnia 26 września 2005 r. jako niedopuszczalną

w świetle art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. W ocenie Sądu Apelacyjnego, skarga kasacyjna

jest niedopuszczalna w sprawach o rozwód. Wyrok w sprawie o rozwód ma

charakter zintegrowany i obejmuje rozstrzygnięcia obligatoryjne, do których należy

m. in. rozstrzygnięcie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej.

W zażaleniu powoda podniesiono zarzut naruszenia art. 398 2 § 2 pkt 1 k.p.c.

przez błędną wykładnię tego przepisu i domagano się uchylenia zaskarżonego

postanowienia. W dłuższym wywodzie prawnym skarżący starał się umotywować

stanowisko, zgodnie z którym de lege lata dopuszczalna jest skarga kasacyjna

w przedmiocie rozstrzygnięcia o władzy rodzicielskiej w wyroku rozwodowym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Powód nie objął skargą kasacyjną rozstrzygnięcia w części dotyczącej

rozwiązania

małżeństwa,

a

zaskarżył

jedynie

rozstrzygnięcie

w

zakresie

dotyczącym wykonywania władzy rodzicielskiej (k. 573 akt sprawy). W ocenie

skarżącego,

niedopuszczalność

skargi

kasacyjnej

dotyczy

jedynie

spraw

rozwodowych sensu stricto, tj. postanowienia rozwiązującego związek małżeński,

natomiast skarga kasacyjna jest dopuszczalna w przedmiocie rozstrzygnięcia

o władzy rodzicielskiej.

Stanowiska takiego nie można podzielić.

Po pierwsze, wbrew sugestii skarżącego, pojęcie „sprawa o rozwód”

w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c. należy ujmować szerzej, a więc nie tylko

w odniesieniu do samego rozstrzygnięcia o rozwiązaniu małżeństwa, ale także

w zakresie materii prawnych rozstrzyganych obligatoryjnie w wyroku rozwodowym,

w tym - także w zakresie władzy rodzicielskiej (art. 58 § 1 k.r.o.). Jeżeli wyrokiem

Sądu Apelacyjnego zmieniono tylko rozstrzygnięcie w przedmiocie władzy

rodzicielskiej (pkt 1 wyroku), to wyrok rozwodowy w tym zakresie ma byt

samodzielny,

przy czym

sprawa

nie

traci charakteru

„sprawy o rozwód”

w rozumieniu art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.

Po drugie, w świetle art. 5191 § 2 k.p.c. w sprawach z zakresu prawa

rodzinnego, opiekuńczego i kurateli skarga kasacyjna przysługuje jedynie

w sprawach wyraźnie wymienionych w tym przepisie. Przepis ten nie wspomina

o sprawach dotyczących władzy rodzicielskiej. Z systemowego punktu widzenia

trudno byłoby przyjąć taką interpretację, zgodnie z którą dopuszczalna byłaby

skarga kasacyjna od wyroku rozwodowego w przedmiocie rozstrzygnięcia o władzy

rodzicielskiej przy jednoczesnej konstatacji jej niedopuszczalności w razie

orzeczenia o tejże władzy w postępowaniu nieprocesowym.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3

k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie powoda jako nieuzasadnione.