II CZ 32/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 32/06

POSTANOWIENIE

Dnia 25 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa R. J., Z. D. i R. R.

- wspólników spółki jawnej "E." w W.

przeciwko L.B.

o wyłączenie wspólnika,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2006 r.,

zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 27 stycznia 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną

pozwanej od wyroku tego Sądu z dnia 19 października 2005 r., gdyż nie zawierała

ona wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. W zażaleniu

pozwana twierdzi, że skarga kasacyjna w pełni spełnia wymogi przewidziane w

przepisach k.p.c. wobec czego zaskarżone postanowienie powinno zostać

uchylone.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania jeżeli:1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność

postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Natomiast na

podstawie art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c. na wnoszącego skargę kasacyjną nałożono

obowiązek zawarcia w jej treści wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego

uzasadnienia. Brak w kasacji takiego wniosku powoduje odrzucenie skargi

kasacyjnej przez sąd drugiej instancji (art. 3986 § 2) lub przez Sąd Najwyższy (art.

3986 § 3 k.p.c.).

Z przytoczonych przepisów wynika, że wnoszący skargę kasacyjną powinien

wyraźnie sformułować w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przez Sąd

Najwyższy oraz uzasadnić go, nawiązując do sformułowanych w ustawie wymogów

przyjęcia jej do rozpoznania. Nie wystarcza przy tym powołanie się przez

skarżącego na jakiekolwiek okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie

skargi do rozpoznania. Musi to być logiczny wywód, z którego wynika, że zachodzą

przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy,

wymienione w art. 3989

§ 1 k.p.c. (podobnie SN w postanowieniu z dnia

20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 136).

Wbrew twierdzeniom pozwanej, skarga kasacyjna nie zawiera wniosku

o przyjęcie jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Z uzasadnienia zażalenia

wynika zaś, że pozwana uważa, iż sformułowanie w skardze zarzutów naruszenia

prawa jest równoznaczne z wnioskiem o jej przyjęcie. Poglądu tego nie można

jednak zasadnie bronić, zważywszy, że zgodnie z art. 398 4 § 1 k.p.c. skarga

kasacyjna powinna zawierać nie tylko przytoczenie podstawa kasacyjnych lecz

dodatkowo również wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

Skoro skarga kasacyjna pozwanej nie zawierała wspomnianego wniosku, Sąd

Apelacyjny zasadnie ją odrzucił jako nie spełniającą wymagań przewidzianych

w art. 3984 § 1 k.p.c.

Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 394 1 § 3

k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., zażalenie oddalił.

jc