II CZ 31/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 31/11

POSTANOWIENIE

Dnia 17 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa Polskich Kolei Państwowych Spółki Akcyjnej

z siedzibą w W.- Oddział Gospodarowania Nieruchomościami

w Ł.

przeciwko Miastu Ł.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2011 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 30 listopada 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek

powoda o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 11 czerwca 2010 r. i odrzucił skargę kasacyjną. Uznał, że brak

jest podstaw by przyjąć, że uchybienie terminowi do jej wniesienia nastąpiło bez

jego winy.

Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem przez powoda, który wniósł

o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art. 168 § 1 k.p.c. poprzez jego błędną

wykładnię.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Stosownie do treści art. 168 § 1 k.p.c.,

w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej

winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zatem przesłanką

pozwalającą na przywrócenie stronie terminu do dokonania czynności procesowej

jest brak winy strony, przy czym przez stronę w rozumieniu tego przepisu należy

rozumieć także pełnomocnika strony, którego zaniedbania obciążają stronę.

Jak wynika z ugruntowanych w judykaturze poglądów o braku winy można mówić

tylko wtedy, gdy dokonanie czynności było niemożliwe w sensie obiektywnym przy

dołożeniu przez stronę należytej staranności (por. np.: postanowienie SN z dnia 16

lutego 2011 r., II CZ209/10, niepubl.; postanowienie SN z dnia 24 listopada 2009 r.,

V CZ 57/09, niepubl.). W uzasadnieniu zażalenia strona powodowa podniosła,

że uchybiła terminowi z tego względu, iż pracownik kancelarii odpowiedzialny za

rejestrację korespondencji naniósł błędną datę doręczenia przesyłki, co wywołało

błędne przeświadczenie strony powodowej o biegu terminu do wniesienia skargi

kasacyjnej. Błąd ten jednak - w ocenie strony powodowej - nie był zawiniony,

albowiem pracownik na przesyłce naniósł datę doręczenia zgodnie z praktyką

rejestrowania korespondencji w kancelarii, w której praca została prawidłowo

zorganizowana. Wymaga w związku z tym podkreślenia, że w judykaturze przyjęto,

iż uchybienia powstałe w następstwie wadliwego wykonania czynności zleconych

pracownikowi zatrudnionemu w kancelarii adwokackiej obciążają adwokata

będącego pełnomocnikiem procesowym strony i nie uzasadnia to przywrócenia

terminu z powodu braku winy po jego stronie (por. postanowienia SN z dnia 30

sierpnia 2000 r., V CKN 1244/00, niepubl. i z dnia 12 marca 1999 r., I PKN 76/99,

OSNP 2000 Nr 11, poz. 431). Z tego też względu, Sąd Apelacyjny słusznie uznał,

iż w opisanej sytuacji nie można przyjąć, aby strona nie ponosiła winy w uchybieniu

terminu, co uzasadniało oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia

skargi kasacyjnej i przesądza o niezasadności zażalenia.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941 k.p.c.,

Sad Najwyższy orzekł jak w sentencji.