II CZ 30/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 30/09

POSTANOWIENIE

Dnia 10 lipca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Stanisław Dąbrowski

SSN Antoni Górski

w sprawie ze skargi M. T.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 stycznia 2006 r.

w sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie Oddział

Terenowy w S.

przeciwko M. T.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lipca 2009 r.,

zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 6 stycznia 2009 r.,

oddala zażalenie.-

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 6 stycznia 2009 r. odrzucił skargę

pozwanego, M. T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

wyrokiem tego Sądu z dnia 12 stycznia 2006 r. oddalającym jego apelację od

wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 15 października 2003 r., którym uchylono

nakaz zapłaty i zasądzono na rzecz Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie

kwotę 2.130.543,79 zł. Jako podstawę odrzucenia powołał art. 403 § 2 k.p.c.

Zdaniem Sądu Apelacyjnego powołanie przez skarżącego, jako podstawy

wznowienia dowodu w postaci otrzymanego pisma Agencji Nieruchomości Rolnych

Oddział Terenowy w S. z dnia 20 października 2008 r., którym potwierdzono

potrącenie kwoty 2.676.555,43 zł z tytułu przejęcia majątku ruchomego oraz

obrotowego skarżącego, na podstawie protokołu zdawczo odbiorczego, nie spełnia

wymogów określonych w art. 403 § 2 k.p.c.

Skarżący w zażaleniu na to postanowienie zarzucił bezpodstawne przyjęcie

przez Sąd Apelacyjny, że nie wykazał on zarówno związku złożonego dokumentu

z przedmiotową sprawą, jak i tego, że okoliczność dokonania potrącenia była mu

znana już wcześniej. W konsekwencji, że bezzasadnie przyjął, iż dokument z dnia

20 października 2008 r. Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w S. nie

może stanowić podstawy wznowienia w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania

w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków

dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona

nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Zarówno nowe okoliczności, jak i nowe środki dowodowe muszą być tego

rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazując zatem

te okoliczności lub dowody, podać trzeba równocześnie, w jakim zakresie ich

uwzględnienie mogło zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść

samego rozstrzygnięcia. Nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które

mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, to takie fakty, z których strona nie mogła

skorzystać w postępowaniu prawomocnie zakończonym. Wykrycie o którym mowa

w powołanym art. 403 § 2 k.p.c. odnosi się do okoliczności i dowodów

w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i wówczas nieujawnialnych,

bo nieznanych stronie i dla niej niedostępnych. Nie odnosi się natomiast

do okoliczności i dowodów jawnych z materiału poprzedniego postępowania, a tylko

niedostrzeżonych przez stronę (por. postanowienie SN z dnia 15 maja 1968 r.,

I Co 1/68, OSNCP 1969 nr 2, poz. 36, postanowienie SN z dnia 17 stycznia 2001 r.,

IV CKN 1515/00, niepubl., postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., IV CZ

143/05).

Powołana przez skarżącego okoliczność w postaci otrzymanego pisma

Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w S., jak słusznie uznał Sąd

Apelacyjny, nie stanowi nowej okoliczności w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. i nie

odpowiada żadnej z określonych w kodeksie postępowania cywilnego podstaw

wznowienia postępowania, a w szczególności art. 403 § 2 k.p.c. Skarżący nie

wyjaśnia jak należy odnosić załączone pismo do przedmiotu procesu w sprawie

zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 12 stycznia 2006 r. oraz nie

podejmuje wykazania, że fakt potrącenia wskazywany w tym piśmie był dla niego

nieznany, „nieujawnialny”.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego, do którego w części odwołał się Sąd

Apelacyjny, ugruntowany jest pogląd, że niemożność skorzystania w poprzednim

postępowaniu z określonych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nie

zachodzi, gdy istniała obiektywna możliwość powołania ich w tym postępowaniu,

a tylko na skutek opieszałości, zaniedbania, zapomnienia czy błędnej oceny

potrzeby powołania strona tego nie uczyniła (por. postanowienie SN z dnia

10 lutego 1999 r., II CKN 807/98, postanowienie SN z dnia 15 maja 1968 r.,

I CO 1/68, OSNCP 1969, Nr 2, poz. 36, postanowienie SN z dnia 12 lutego 2004 r.,

V CZ 158/03, niepubl.).

W tym stanie Sąd Apelacyjny słusznie uznał, że wskazany przez skarżącego

środek dowodowy w postaci pisma Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział

Terenowy w S. z dnia 20 października 2008 r. nie stanowi nowego środka w

rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. i skargę o wznowienie postępowania, jako nieopartą

na ustawowej podstawie wznowienia odrzucił, co przesądza o bezzasadności

zażalenia.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 k.p.c. orzekł

jak w sentencji postanowienia.

md