II CZ 3/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 3/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa A. K.

przeciwko Z. S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt I ACa (…),

uchyla zaskarżone postanowienie zawarte w pkt. 2 (drugim) sentencji wyroku

Sądu Apelacyjnego z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt I ACa (...), oraz zasądza

od powódki na rzecz pozwanego kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem kosztów

postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie

Pozwany zaskarżył zażaleniem postanowienie zawarte w pkt 2 sentencji wyroku

Sądu Apelacyjnego z dnia 13 listopada 2009 r., którym zasądzone zostały od

pozwanego na rzecz powódki koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu

apelacyjnym. Żalący zarzucił, że zasądzenia kosztów dokonano bezzasadnie w oparciu

o wniosek zgłoszony w odpowiedzi na apelację wniesioną przez powódkę po upływie

ustawowego terminu, a którego to pisma procesowego Sąd nie doręczył ani

pozwanemu, ani jego pełnomocnikowi przed rozprawą apelacyjną, jak również nie

doręczył go pełnomocnikowi pozwanego na rozprawie apelacyjnej. W

ocenie

skarżącego, w tej sytuacji wniosek powódki o zasądzenie kosztów postępowania

apelacyjnego powinien zostać pominięty przez Sąd Apelacyjny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Rację ma żalący, że wniosek powódki o zasądzenie kosztów zastępstwa

procesowego powódki w postępowaniu apelacyjnym zgłoszony został w piśmie

procesowym z dnia 29 października 2009 r., błędnie nazwanym „odpowiedzią powódki

na apelację”. Z mocy art. 372 k.p.c. odpowiedź na apelację może być wniesiona w ciągu

dwóch tygodni od dnia doręczenia apelacji. Tymczasem odpis apelacji pozwanego

doręczono powódce w dniu 20 lipca 2009 r., natomiast powódka pismo procesowe z

dnia 29 października 2009 r. nazwane „odpowiedzią na apelację” nadała w urzędzie

pocztowym dopiero dnia 6 listopada 2009 r., które dotarło do Sądu w dniu 9 listopada

2009 r. W tej sytuacji jest oczywistym, że wniosek powódki o zasądzenie kosztów

postępowania apelacyjnego został zgłoszony w piśmie wniesionym z naruszeniem

dwutygodniowego terminu do wniesienia odpowiedzi na apelację, określonego w art.

372 k.p.c. W tej sytuacji, skoro zgodnie z art. 167 k.p.c. czynność procesowa podjęta

przez stronę po upływie ustawowego terminu jest bezskuteczna, to bezskuteczny jest

także obejmowany tą czynnością wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Wobec

braku ponowienia tego wniosku przez stronę powodową na rozprawie apelacyjnej

należało zatem przyjąć, że Sąd Apelacyjny zasądził na rzecz powódki koszty

postępowania bez wymaganego wniosku (por. postanowienie SN z dnia 30 sierpnia

2001 r., II CKN 116/01, niepubl.).

Wobec powyższego Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie na

podstawie art. 39816 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i §

3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie

oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).