II CZ 3/09 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedkasacyjną powoda, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 12 września 2007 r. z tej w skardze kasacyjnej nie może być wyższa niż wartość zaskarżenia w apelacji.
Legislator headnote
AI generatedart. 3986 § 2 k.p.c, art. 368 § 2 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c, art. 39814 k.p.c; II CZ 3/09 · Sąd Najwyższy: z tej w skardze kasacyjnej nie może być wyższa niż wartość zaskarżenia w apelacji.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 3/09
POSTANOWIENIE
Dnia 27 lutego 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Jan Górowski
w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej przy ulicy
K. w S.
przeciwko Syndykowi Masy Upadłości G.S.
o ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 lutego 2009 r.,
zażalenia strony powodowej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2008 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną powoda, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 12 września 2007 r. z tej
racji, że w niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji została
określona na kwotę 6.500 zł, przy czym w toku postępowania apelacyjnego nie
doszło do rozszerzenia powództwa i dlatego wartość przedmiotu zaskarżenia
w skardze kasacyjnej nie może być wyższa niż wartość zaskarżenia w apelacji.
Odrzucenie skargi kasacyjnej nastąpiło na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego skarżący wnosił o jego
uchylenie w całości i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Zgodnie z art. 368 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 21 k.p.c., Sąd drugiej instancji
jest istotnie uprawniony sprawdzić wskazaną przez skarżącego wartość przedmiotu
zaskarżenia w ramach badania dopuszczalności wniesionej skargi kasacyjnej.
Strona powodowa zaskarżyła wyrok Sądu Okręgowego z dnia 23 stycznia
2007 r. w całości i określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 6.500 zł
(k. 150 i n.). Trafnie zatem Sąd Apelacyjny dokonał odpowiednich ustaleń w celu
sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia w związku z wniesieniem przez
stronę powodową skargi kasacyjnej i stwierdził, że w toku postępowania
apelacyjnego nie doszło do rozszerzenia powództwa. W skardze kasacyjnej
wartość przedmiotu zaskarżenia podana została już w wysokości 100.000 zł, przy
czym wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 12 września 2007 r. został zaskarżony
w całości (k. 194 i n.). Wartość zaskarżenia wskazana w skardze kasacyjnej nie
może być oczywiście wyższa niż wartość zaskarżenia podana w apelacji. Dlatego
Sąd Apelacyjny trafnie przyjął niedopuszczalność skargi kasacyjnej w danej
sprawie (art. 3986 § 2 k.p.c.).
W uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 12 września 2007 r.
stwierdzono, że wprawdzie strona powodowa dochodziła roszczeń o ustalenie, ale
roszczenia te miały charakter majątkowy. Jednocześnie strona skarżąca oznaczyła
wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji na kwotę 6.500 zł i tym samym –
przyznała majątkowy charakter dochodzonych roszczeń (k. 183 akt sprawy).
Należy zwrócić także uwagę na to, że znaczna część złożonego do Sądu
Najwyższego
zażalenia
nie
odnosi
się
jednak
do
merytorycznej
strony
kwestionowanego postanowienia Sądu Apelacyjnego i nie mogła być brana pod
uwagę w postępowaniu zażaleniowym.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3
k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.