II CZ 3/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 3/07

POSTANOWIENIE

Dnia 7 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Iwona Koper

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa J.G.

przeciwko Gminie W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2007 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt [...],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 września 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił

apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 stycznia 2006 r. z

tej przyczyny, że nie czyni ona zadość wszystkim wymaganiom określonym w art.

368 § 1 k.p.c., nie zawiera bowiem wskazania, czy wyrok został zaskarżony w

całości czy w części, a jedynie wniosek o zmianę wyroku z zaznaczeniem zakresu

żądanej zmiany (art. 370 1 k.p.c.).

W zażaleniu pozwana zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie art. 368

§ 1 k.p.c. przez błędną wykładnię, a w jej wyniku nieuzasadnione uznanie, że

wniesiona apelacja nie zawiera wskazania zakresu zaskarżenia. Wskazanie takie

zostało zawarte, zdaniem żalącej, w sposób oczywisty, skoro wniosła o „zmianę

w całości wyroku wydanego w dniu 30 stycznia 2006 r.” ewentualnie o „uchylenie

wydanego wyroku w całości.” Jest niepodważalne – wywodziła żaląca – że

wnosząc o zmianę (ewentualnie uchylenie) wyroku w całości stwierdza się w

sposób absolutnie wyraźny i niemogący wywoływać żadnych wątpliwości, iż jest on

jednocześnie w całości zaskarżony. Wniosek taki jest bowiem logiczny i

uzasadniony na podstawie przyjętych reguł znaczeniowych języka polskiego. Dla

spełnienia wymogów apelacji konieczne jest natomiast jedynie wskazanie zakresu

zaskarżenia w taki sposób, by na gruncie podstawowych kanonów języka polskiego

stanowisko strony było czytelne. W konkluzji żaląca wniosła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 368 § 1 k.p.c., apelacja powinna zawierać oznaczenie wyroku,

od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości czy

w części, zwięzłe przedstawienie zarzutów, uzasadnienie zarzutów, powołanie,

w razie potrzeby, nowych faktów i dowodów oraz wykazanie, że ich powołanie

w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie było możliwe albo że

potrzeba powołania się na nie wynikła później, oraz wniosek o zmianę lub

o uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia.

Według art. 3701 k.p.c., apelację sporządzoną przez adwokata, radcę

prawnego lub rzecznika patentowego, niespełniającą wymagań określonych w art.

368 § 1 pkt 1 – 3 i pkt 5, sąd pierwszej instancji odrzuca bez wzywania do

usunięcia tych braków. Ustawodawca nie przesądził jednak o tym, że wskazane

w

powołanych przepisach elementy wymaganej treści apelacji muszą być

przedstawione w określonej części pisma lub w określonej kolejności.

Sąd Najwyższy niejednokrotnie podkreślał w swoich orzeczeniach, że

postępowanie apelacyjne jest mniej sformalizowane niż postępowanie kasacyjne,

oraz że krytyczna ocena apelacji sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego

w sposób odbiegający od profesjonalnego standardu, nie uzasadnia odrzucenia

apelacji, jeżeli zakres zaskarżenia wyroku lub zarzuty apelacyjne i ich uzasadnienie

nie budzą wątpliwości (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 maja

2002 r., I CZ 57/02, niepubl., z dnia 30 czerwca 2006 r., V CZ 48/06, niepubl. oraz

z dnia 12 lipca 2006 r., V CZ 52/06, niepubl.).

W apelacji złożonej w niniejszej sprawie pozwana oznaczyła wyrok, od

którego ją wnosi, a ponadto wskazała, że wnosi o zmianę tego wyroku w całości

i oddalenie powództwa ewentualnie o jego uchylenie w całości i przekazanie

sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zakres zaskarżenia

wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 stycznia 2006 r. nie budzi zatem

wątpliwości, wyrok ten został przez żalącą zaskarżony w całości. Kwestia

dopuszczalności apelacji od korzystnego dla pozwanej rozstrzygnięcia zawartego

w punkcie drugim tego wyroku („w pozostałym zakresie powództwo oddala”) jest

natomiast odrębnym zagadnieniem, niepodlegającym ocenie w ramach kontroli

zachowania wymagań określonych w art. 368 § 1 pkt 1 – 3 i pkt 5 k.p.c.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 15 § 1 zdanie

pierwsze w związku z art. 3941 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.