II CZ 28/13 · Sąd Najwyższy

.Sygn. akt II CZ 28/13

POSTANOWIENIE

Dnia 9 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z wniosku S. W., A.W.

i H. W.

przy uczestnictwie R. P. i innych,

o zniesienie współwłasności nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2013 r.,

zażalenia uczestnika postępowania L. C.

na orzeczenie o kosztach zawarte w pkt. 3

postanowienia Sądu Okręgowego w P.

z dnia 27 marca 2012 r.,

oddala zażalenie

Uzasadnienie

W postanowieniu z dnia 27 marca 2012 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił

apelację uczestnika J. M. oraz uczestników J. R. i M. R., w sprawie o zniesienie

współwłasności nieruchomości. Sąd obciążył kosztami postępowania apelacyjnego

wnioskodawców i uczestników w zakresie przez nich poniesionym, na podstawie

art. 520 § 1 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy uczestnika L. C.

wniósł o jego zmianę poprzez zasądzenie od uczestnika J. M. na rzecz L. C. kwoty

1200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego. W uzasadnieniu wskazano,

że interesy tych uczestników były sprzeczne, a spór dotyczył zapłaty przez L. C. na

rzecz

J.

M. kwoty

12978

zł

z

tytułu

używania

nieruchomości

objętej

współwłasnością.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W orzecznictwie Sądu Najwyższego zgodnie przyjmuje się, że w tzw.

sprawach działowych co do zasady nie zachodzi sprzeczność interesów,

niezależnie od tego jaki dana strona zgłasza wniosek co do sposobu podziału

i jakie stanowisko zajmuje w sprawie. W takich postępowaniach strony są

w równym stopniu zainteresowane wynikiem postępowania, a ich interesy

w zasadzie są wspólne, gdyż polegają na wyjściu ze stanu wspólności.

Sprzeczność interesów, o której mowa w art. 520 § 2 i 3 k.p.c., nie występuje nawet

wówczas, gdy uczestnicy postępowania wskazują różne sposoby podziału tego

majątku i zgłaszają w tym zakresie odmienne wnioski. Osoby uprawnione mogą

dążyć

do

zniesienia

wspólności

w taki

sposób,

jaki

jest

ich

zdaniem

najkorzystniejszy i nie ma to znaczenia dla oceny, że ich interesy są wspólne

i niesprzeczne (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2012 r.,

V CZ 30/12, niepubl., z dnia 6 czerwca 2012 r., IV CZ 13/12, niepubl., z dnia

3 lutego 2012 r., I CZ 133/11, niepubl.).

W rozważanej sprawie między uczestnikami nie zachodzi sprzeczność

interesów w rozumieniu art. 520 § 3 k.p.c. Rozliczenia z tytułu pożytków

uzyskanych przez jednego ze współwłaścicieli stanowią jedną z kwestii

cząstkowych, rozstrzyganych przez sąd w toku postępowania o zniesienie

współwłasności (art. 618 § 1 k.p.c.). Samo wystąpienie w tym zakresie sporów

między współwłaścicielami nie przesądza o sprzeczności interesów w rozumieniu

art. 520 § 2 i § 3 k.p.c., skoro ich interesy są zgodne co do istoty sprawy, a więc

w odniesieniu do żądania wyjścia ze stanu wspólności prawa.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.