II CZ 28/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 28/12

POSTANOWIENIE

Dnia 15 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Usługowo - Handlowego "

L." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.

przeciwko G. M. i Z. M.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 15 czerwca 2012 r.,

zażalenia pozwanych

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 20 grudnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym przez pozwanych G. M. i Z. M. postanowieniem Sąd Apelacyjny

odrzucił skargę kasacyjną pozwanych. Pozwani wystąpili o zwolnienie ich od

kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny

oddalił ich wniosek. W

terminie tygodniowym od daty doręczenia tego

postanowienia pełnomocnikowi pozwanych nie została uiszczona opłata od skargi

kasacyjnej. Mając to na uwadze Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem

odrzucił ich skargę kasacyjną. W zażaleniu pozwani, na podstawie art. 380 k.p.c., w

związku z art. 39821 k.p.c. wnieśli o uznanie, że postanowienie oddalające ich

wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych narusza art. 102 ust. 1 ustawy z dnia

28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst Dz. U. z

2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.) oraz art. 233 i 328 § 2 k.p.c., w związku z art. 361

k.p.c.

W konsekwencji

pozwani

wnieśli

także

o

uchylenie

zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Sąd Apelacyjny ustalił, że pozwani są właścicielami ponad 42 hektarowej

nieruchomości rolnej oraz pięciu zabudowanych nieruchomości w Z. o powierzchni

kilkaset metrów kwadratowych każda. W tej sytuacji ustalenie tego Sądu, że

pozwani nie należą do osób ubogich, które nie mogą ponieść opłaty od skargi

kasacyjnej w wysokości 12,5 tys. zł, nie budzi wątpliwości. To, że jak wykazują w

zażaleniu, dochody z bieżącej działalności pozwanych nie wystarczają na pokrycie

ich zobowiązań nie świadczy o tym że bez uszczerbku dla utrzymania siebie i

rodziny nie mogą ponieść tymczasowo opłaty od skargi kasacyjnej. Występując ze

skargą kasacyjną pozwani są zapewne przekonani, że ostatecznie uzyskają dla

siebie korzystne rozstrzygnięcie, co pozwoli im odzyskać od strony powodowej

uiszczoną opłatę sądową. W tej sytuacji brak podstaw, aby koszty za nich pokrywał

Skarb Państwa skoro, jako właściciele znacznego majątku, mogą niewątpliwie

uzyskać w formie przykładowo pożyczki, kwotę potrzebną na opłatę od skargi

kasacyjnej. Pozwani nie spełniają więc przesłanek, od których art. 102 ustawy o

kosztach sądowych w sprawach cywilnych, uzależnia zwolnienie strony od

obowiązku ponoszenia takich kosztów. Biorąc pod uwagę wartość należących do

nich nieruchomości mogą oni bowiem, nawet bez konieczności sprzedaży

którejkolwiek z nich, uiścić opłatę od skargi kasacyjnej bez uszczerbku dla siebie

i rodziny.

Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. i art. 328

§ 2 k.p.c. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek pozwanych o zwolnienie od kosztów

sądowych wskazując na to, że wielkość i wartość należących do nich

nieruchomości wyklucza uwzględnieni ich wniosku. W tej sytuacji szczegółowa

analiza

bieżących

przychodów

i

zobowiązań

pozwanych

była

zbędna.

Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia wskazuje zaś prawidłowo podstawę

prawną i faktyczną rozstrzygnięcia, brak więc podstaw do uznania, że narusza ono

art. 328 § 2 k.p.c.

Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814

k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.