II CZ 22/02 · Sąd Najwyższy

Postanowienie z dnia 5 kwietnia 2002 r., II CZ 22/02

Okolicznościami uzasadniającymi rozpoznanie kasacji (art. 393-3 § 1 pkt 3

k.p.c.) są tylko takie okoliczności (art. 393 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 k.p.c.), które

Sąd Najwyższy może wziąć pod uwagę przy rozpoznawaniu kasacji.

Sędzia SN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

Sędzia SN Bronisław Czech

Sędzia SN Tadeusz Domińczyk

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Gminy C. przeciwko Ryszardowi C. i

Krzysztofowi I. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie

Cywilnej w dniu 5 kwietnia 2002 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu

Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6 grudnia 2001 r.

oddalił zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2001 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu odrzucił

kasację wniesioną przez powódkę – Gminę C. od wyroku tego Sądu z dnia 17

października 2001 r., albowiem kasacja nie zawiera przedstawienia okoliczności

uzasadniających jej rozpoznanie (art. 393-3 § 1 pkt 3 k.p.c.).

W zażaleniu powódka zarzuciła rażące naruszenie prawa przez bezzasadne

zastosowanie art. 393-3 § 1 pkt 3 k.p.c., co w treści kasacji nie znajduje

uzasadnienia, albowiem skarga kasacyjna wyraźnie wskazuje okoliczności

uzasadniające jej rozpoznanie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i nadanie biegu kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wbrew temu, co twierdzi powódka w zażaleniu, w kasacji przez nią wniesionej

brak prawidłowego przedstawienia okoliczności, które uzasadniają rozpoznanie

kasacji (art. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji powinny być – podobnie jak

pozostałe elementy kasacji przewidziane w art. 393-3 § 1 k.p.c. – przedstawione w

wydzielonej części kasacji, jako odrębny element tego pisma procesowego

(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC

2002, nr 2, poz. 22). Wymagania tego nie spełnia kasacja wniesiona przez

powódkę. Wprawdzie w zażaleniu powódka powołuje się na uzasadnienie kasacji i

wskazanie w nim na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne oraz

potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, ale obowiązek przedstawienia

okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji nie jest spełniony także

wówczas, gdy okoliczności te dałyby się wywieść z uzasadnienia kasacji

(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC

2001, nr 10, poz. 156).

Poza tym, kwestie wskazane w uzasadnieniu kasacji, jako – zdaniem

skarżącej – stanowiące istotne zagadnienia prawne oraz wywołujące potrzebę

wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów, dotyczą art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca

1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz.U. z 2002 r. Nr

9, poz. 88 ze zm. – dalej: "u.k.s.c.") i przepisów kodeksu postępowania cywilnego o

kosztach procesu, których naruszenie – między innymi – kasacja zarzuca. Zarzuty

naruszenia wymienionych przepisów odnoszą się do orzeczenia o kosztach

procesu zawartego w zaskarżonym wyroku oraz orzeczeń o kosztach procesu i

opłatach sądowych zwartych w wyroku sądu pierwszej instancji. Kasacja nie

przysługuje jednakże ani od orzeczenia o kosztach procesu (zob. np. postanowienia

Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1996 r., II UZ 12/96, OSNAPUS 1997, nr 15,

poz. 279 i z dnia 30 grudnia 1996 r., I CZ 30/96, OSNC 1997, nr 3, poz. 34), ani od

orzeczenia o kosztach sądowych (art. 11 i 13 u.k.s.c.). Oczywiście, nie przysługuje

też od orzeczenia sądu pierwszej instancji (art. 392 k.p.c.). Jeżeli zatem w sprawie

wystąpiło nawet istotne zagadnienie prawne związane z rozstrzygnięciem o

kosztach procesu i kosztach sądowych i zaszła potrzeba wykładni przepisów o tych

kosztach, budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w

orzecznictwie sądów, to nie mogą one być przedmiotem rozpoznania kasacyjnego.

Nie są to więc okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji (art. 393 -3 § 1 pkt 2

k.p.c.), okolicznościami takimi są bowiem tylko takie okoliczności (art. 393 § 1 pkt 1

i 2 oraz § 2 k.p.c.), które Sąd Najwyższy może wziąć pod rozwagę przy

rozpoznawaniu kasacji.

Nieprzedstawienie w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie

(art. 393-3 § 1 pkt 3 k.p.c.) jest konstrukcyjnym brakiem kasacji, nienaprawialnym w

trybie właściwym dla usuwania braków formalnych pism procesowych i

powodującym odrzucenie kasacji bez wzywania do uzupełnienia tego braku

(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00,

OSNC 2000, nr 3, poz. 51).

Z przytoczonych względów zażalenie jest niezasadne i na podstawie art. 393 18

§ 3 w związku z art. 397 § 2 i art. 385 k.p.c. podlega oddaleniu. (...)