II CZ 207/11 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedczerwca 2011 r. Ponadto w pkt 2 tego postanowienia Sąd Okręgowy zasądził od art. 108 k.p.c. polegające na zasądzeniu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
Legislator headnote
AI generatedart. 108 k.p.c, art. 108 § 1 k.p.c, art. 98 § 1 k.p.c, art. 100 k.p.c, art. 391 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; II CZ 207/11 · Sąd Najwyższy: czerwca 2011 r. Ponadto w pkt 2 tego postanowienia Sąd Okręgowy zasądził od art. 108 k.p.c. polegające na zasądzeniu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 207/11
POSTANOWIENIE
Dnia 12 kwietnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Maria Szulc
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa Tatiany Z.
przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo - Kredytowej
im. F. Stefczyka
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności i zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 kwietnia 2012 r.,
zażalenia strony pozwanej
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 27 czerwca 2011 r., w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach
postępowania zażaleniowego (pkt 2)
1) uchyla zaskarżone postanowienie,
2) pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
zażaleniowego przed Sądem Najwyższym w orzeczeniu
kończącym postępowanie w sprawie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r., Sąd Rejonowy oddalił wniosek
pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F. Stefczyka o
uzupełnienie postanowienia tego Sądu z dnia 29 marca 2011 r., umarzającego
postępowanie w sprawie z powództwa Tatiany Z. w części dotyczącej żądania
pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego, o rozstrzygnięcie w przedmiocie
kosztów postępowania.
Na powyższe postanowienie z dnia 11 kwietnia 2011 r. pozwana wniosła
zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 27
czerwca 2011 r. Ponadto w pkt 2 tego postanowienia Sąd Okręgowy zasądził od
pozwanej na rzecz powódki kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa
procesowego w postępowaniu zażaleniowym.
Pozwana wniosła z kolei zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego
w części dotyczącej kosztów postępowania zażaleniowego, zarzucając naruszenie
art. 108 k.p.c. polegające na zasądzeniu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
w postępowaniu zażaleniowym w sytuacji, gdy postępowanie w danej instancji
nie zostało zakończone. Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonego
postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm
przepisanych.
Postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 29 lipca 2011 r. zażalenie
pozwanej zostało odrzucone, jednak, w wyniku rozpoznania kolejnego zażalenia
pozwanej, postanowienie to zostało uchylone postanowieniem Sądu Okręgowego
z dnia 30 września 2011 r.
W odpowiedzi na zażalenie powódka wniosła o jego oddalenie i zasądzenie
kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. sąd rozstrzyga o kosztach procesu w każdym
orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. W judykaturze Sądu Najwyższego
utrwalony jest pogląd, że przez orzeczenie kończące postępowanie w sprawie
w danej instancji należy rozumieć wyrok (postanowienie co do istoty sprawy
w postępowaniu nieprocesowym) albo inne orzeczenia, które trwale zamyka drogę
do wydania wyroku (por. m. in. uchwałę z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZP 124/06,
OSNC 2007/6 poz. 91 oraz postanowienie z dnia 24 kwietnia 2012 r., I CZ 32/12,
nie publ.). Przyjmuje się także, że chodzi tutaj o orzeczenie całkowicie kończące
sprawę w danej instancji, a zatem o wyrok końcowy lub postanowienie o umorzeniu
postępowania w całości lub odrzuceniu pozwu w całości, ponieważ dopiero takie
orzeczenie pozwala na prawidłowe ustalenie wyniku sprawy, który z kolei w myśl
art. 98 § 1 k.p.c. stanowi co do zasady podstawę rozstrzygnięcia w przedmiocie
kosztów procesu. Stąd wywodzi się niedopuszczalność orzekania o kosztach
procesu na wcześniejszym etapie w orzeczeniach kończących sprawę w określonej
części, np. w razie częściowego umorzenia postępowania, nawet jeśli podlegają
one zaskarżeniu w toku instancji. Stanowisko to znajduje potwierdzenie także
w regulacji art. 100 k.p.c. znajdującej zastosowanie w razie częściowego
uwzględnienia żądań stron (por. orzeczenie SN z dnia 25 lipca 1953 r. II C. 609/53
OSN 1954/III poz. 61).
Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że w zażaleniu trafnie
podniesiono, iż postanowienie Sądu Okręgowego oddalające zażalenie pozwanej
na postanowienie Sądu Rejonowego w przedmiocie uzupełnienia postanowienia
o częściowym umorzeniu postępowania nie stanowi postanowienia kończącego
w całości sprawę w danej instancji i z tego względu brak było podstaw
do odpowiedniego – w myśl art. 397 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. – stosowania
w postępowaniu zażaleniowym przez Sąd Okręgowy przepisu art. 108 § 1 k.p.c.
i orzekania o kosztach tego postępowania przed zakończeniem sprawy w całości
w pierwszej instancji.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 § 1 zd. pierwsze
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., uchylił zaskarżone postanowienie i stosownie do
poczynionych wyżej uwag na podstawie art. 108 § 2 w zw. z art. 398 21, 3941 § 3
k.p.c.
pozostawił
rozstrzygnięcie
o
kosztach
w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.
jw
postępowania
zażaleniowego