II CZ 201/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 201/10

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Katner

SSA Maria Szulc

w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "W."

z siedzibą w P.

przeciwko K. D.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 lutego 2011 r.,

zażalenia pozwanej

na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 24 sierpnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem, zawartym w punkcie 3 wyroku z dnia

22 września 2010 r. Sąd Apelacyjny odstąpił od obciążenia powoda A. B. kosztami

postępowania apelacyjnego, wskazując na trudną sytuację materialną i zdrowotną

powoda oraz na poczucie krzywdy, pod którego wpływem powód pozostaje.

W zażaleniu pełnomocnik pozwanego Samodzielnego Publicznego Zakładu

Opieki Zdrowotnej w P. w likwidacji zarzucił naruszenie art. 109 § 2 i art. 99 w zw. z

art. 98 § 1 k.p.c. oraz art. 102 k.p.c., wnosząc o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie

o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od powoda na rzecz

pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W wypadkach szczególnie uzasadnionych, na podstawie art. 102 k.p.c., Sąd

może zasądzić od strony przegrywającej część kosztów procesu albo nie obciążać

jej kosztami w ogóle. W orzecznictwie precyzuje się pojęcie „wypadku szczególnie

uzasadnionego”, tym niemniej ocena, czy w sprawie zachodzi wypadek szczególnie

uzasadniony należy do swobodnej decyzji sądu ze względu na konieczność

zapewnienia poczucia sprawiedliwości oraz realizacji zasady słuszności (por. m.in.

postanowienie SN z 13 grudnia 2007 r. I CZ 110/07, nie publ.).

Sąd Apelacyjny szczegółowo wyjaśnił, dlaczego nie obciążył powoda

kosztami postępowania apelacyjnego. Wskazane przez Sąd okoliczności, a więc

trudna sytuacja materialna oraz zdrowotna powoda, a także poczucie krzywdy

i wywołane nim przekonanie o słuszności swoich racji wynikające z charakteru

sprawy mogły łącznie stanowić podstawę do zastosowania art. 102 k.p.c.

Z tych względów zażalenie należało oddalić (art. 398 14 w zw. z art. 3941 § 3

k.p.c.).