II CZ 2/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 2/08

POSTANOWIENIE

Dnia 11 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Henryk Pietrzkowski

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z wniosku R. G., K. G., M. G. i Ł. G.

przy uczestnictwie W. G., A. G., S. O., G. U. i S. U.

o zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 marca 2008 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania A. G.

na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 17 września 2007 r., sygn. akt II Ca

(…)

w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej z dnia 24 lipca 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 17 września 2007 r. odrzucił skargę

kasacyjną uczestniczki postępowania A. G., jako wniesioną osobiście bez zachowania

przymusu adwokacko-radcowskiego.

Skarżąca w zażaleniu na to postanowienie zarzuciła, że Sąd Okręgowy dopuścił

się błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na przyjęciu, iż pismo z dnia 7

września 2007 r. jest samoistną skargą kasacyjną.

W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia alternatywnie o

jego zmianę i przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o jej

przyjęcie do rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, które dotyczy

także czynności procesowych związanych z postępowaniem przez Sądem Najwyższym,

podejmowanych przed sądem niższej instancji. Tymczasem skarżąca wniosła skargę

kasacyjną sporządzoną osobiście w dniu 24 lipca 2007 r. z wnioskiem o zwolnienie od

kosztów sądowych i o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2007 r. Sąd Okręgowy w P. wezwał skarżącą do

oświadczenia

się

co

do

charakteru

prawnego

wniesionej skargi

w terminie

siedmiodniowym.

W dniu 7 września 2007 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej wniósł pismo

będące w istocie uzupełnieniem skargi kasacyjnej wniesionej osobiście przez skarżącą.

Według ugruntowanego stanowiska Sądu Najwyższego uzupełnienie przez

profesjonalnego pełnomocnika skargi kasacyjnej, wniesionej przez stronę osobiście nie

spełnia wymagań z art. 871 § 1 k.p.c.

Nie można też potraktować tego uzupełnienia, jako samodzielnej skargi

kasacyjnej,

bowiem

niezależnie

od

tego,

że

została

złożona

po

upływie

dwumiesięcznego terminu od otrzymania przez skarżącą odpisu zaskarżonego

postanowienia

z

uzasadnieniem,

nie

spełnia

wymagań

z

art.

398 3

k.p.c.

(por. postanowienie SN z dnia 14 listopada 1997 r. – III CZ 84/97, niepubl.)

Z tych przyczyn zażalenie jako bezzasadne oddalono (art. 3941 § 3 oraz art. 39814

k.p.c.).