II CZ 197/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 197/04

POSTANOWIENIE

Dnia 3 marca 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Stanisław Dąbrowski

SSN Zbigniew Strus

w sprawie z wniosku M. W.

przy uczestnictwie J. W., R. J. i R. D.

o wpis własności w Kw (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 3 marca 2005 r., zażalenia uczestnika postępowania J. W. na postanowienie

Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 lipca 2004 r., sygn. akt I Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 lipca 2004 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił wniosek J.

W. o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od postanowienia tego Sądu z dnia 8

maja 1998 r. i odrzucił kasację wniesioną przez J. W. od tego postanowienia. Sąd

Okręgowy uznał, że w sprawie nie zachodzi wypadek wyjątkowy uzasadniający

dopuszczalność przywrócenia terminu (art. 169 § 4 k.p.c.). Kasacja zaś ulega

odrzuceniu, gdyż wniesiona została po upływie terminu (art. 393 5 k.p.c.).

W zażaleniu na wymienione postanowienie w części odrzucającej kasację Janusz

Wójcik wniósł o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja odrzucona zaskarżonym postanowieniem wniesiona została przez

skarżącego ze znacznym uchybieniem terminu (art. 393 4 § 1 k.p.c., obowiązujący

w chwili wniesienia kasacji). Okoliczność ta nie jest w zażaleniu kwestionowana. (art.

3935 k.p.c., wówczas obowiązujący). Ze względu na wydanie przez Sąd Okręgowy

postanowienia - poprzedzającego odrzucenie kasacji - o odrzuceniu wniosku o

przywrócenie terminu do jej wniesienia (które nie podlega zaskarżeniu w drodze

zażalenia), odrzucenie kasacji byłoby niezasadne jedynie wówczas, gdyby skarżący

wniósł w zażaleniu o rozpoznanie tego postanowienia (art. 394 1 § 3 w związku z art.

39821 i art. 380 k.p.c.) i postanowienie to okazałoby się nietrafne. Uzasadnienie

zażalenia wprawdzie nawiązuje do okoliczności będących podstawą odrzucenia wniosku

o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji i kwestionuje prawidłowość ich oceny w

postanowieniu o odrzuceniu tego wniosku, lecz nie zawiera wymaganego przez art. 380

k.p.c. wniosku o rozpoznanie tego postanowienia. W zażaleniu wniosek taki nie został

nie tylko sformułowany, ale także brak jest powołania się na ostatnio wymieniony

przepis. Okoliczność, że zażalenie zostało sporządzone przez adwokata nie pozwala na

przypisanie mu treści, która nie została w nim wyrażona w sposób przyjęty przy

sporządzaniu pism procesowych przez profesjonalnych pełnomocników stron. Nie było

zatem podstawy do rozpoznania przez Sąd Najwyższy postanowienia o odrzuceniu

wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji. Postanowienie to przesądziło

(art. 365 k.p.c.) o nieprzywróceniu terminu do wniesienia kasacji. W tej sytuacji kasacja,

jako wniesiona po terminie, została zasadnie odrzucona zaskarżonym postanowieniem

(art. 3935 k.p.c., obowiązujący w chwili jego wydania).

Z przytoczonych względów zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i Sąd

Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. postanowił

jak w sentencji.