Legislator Case Law & Legislation
II CZ 196/10 AI generated

II CZ 196/10 · Sąd Najwyższy

Case Number II CZ 196/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

postaci zawartego w protokole rozprawy z dnia 26 stycznia 2010 r. stwierdzenia, że W zażaleniu pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 398 1 § 1, 3982

Legislator headnote

AI generated

art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; II CZ 196/10 · Sąd Najwyższy: stwierdzenia, że W zażaleniu pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 398 1 § 1, 3982

Keywords

AI generated
art. 3986 § 2 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3986 § 2 k.p.c
na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
kasacyjnej należało, jako bezzasadne, oddalić (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 196/10

POSTANOWIENIE

Dnia 2 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Jan Górowski

w sprawie z wniosku Narodowego Funduszu Zdrowia –

Oddziału Wojewódzkiego w P.

przy uczestnictwie Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej

w K.

o zawezwanie do próby ugodowej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 2 lutego 2011 r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 27 września 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 września 2007 r. Sąd Okręgowy

w K. odrzucił skargę kasacyjną Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki

Zdrowotnej w K. wniesioną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 29

czerwca 2010 r., którym Sąd oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu

Rejonowego w K. z dnia 3 lutego 2010 r. o odrzuceniu zażalenia, w którym

skarżący kwestionował sposób zakończenia postępowania pojednawczego w

postaci zawartego w protokole rozprawy z dnia 26 stycznia 2010 r. stwierdzenia, że

do ugody nie doszło.

W zażaleniu pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 398 1 § 1, 3982

§ 1, 3983 § 1 pkt 1 i 2, 3984 § 1 pkt 1, 2, 3, 4 oraz § 2, 3985 § 1, 3986 § 1 i 2, 3989

§ 1 pkt 3, 39813 § 1 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna przysługuje w ściśle określonych prawem przypadkach.

Artykuł 3981 § 1 k.p.c. określa dwa takie przypadki. Stosownie do jego treści skarga

kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego

wyroku oraz jedynie dwóch rodzajów postanowień sądu drugiej instancji

kończących postępowanie w sprawie, czyli

postanowienia w przedmiocie

odrzucenia pozwu i umorzenia postępowania.

Postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 czerwca 2009 r. nie należy

do żadnej z wymienionych wyżej kategorii. W konsekwencji wniesiona od tego

postanowienia skarga kasacyjna, trafnie została odrzucona, jako niedopuszczalna,

na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

Wobec powyższego, zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi

kasacyjnej należało, jako bezzasadne, oddalić (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3

k.p.c.).