II CZ 193/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 193/11

POSTANOWIENIE

Dnia 25 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)

SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa K. P.

przeciwko Gminie C.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 kwietnia 2012 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 16 września 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 16 września 2011 r. odrzucił

skargę kasacyjną powódki od wyroku z dnia 18 marca 2011 r. Sąd wskazał, że

warunkiem

dopuszczalności

wniesienia

skargi

kasacyjnej

jest

uprzednie

wystąpienie w ustawowym terminie o doręczenie odpisu orzeczenia Sądu II

instancji z uzasadnieniem. Wniosek powyższy był spóźniony stąd doręczenie

odpisu orzeczenia należało uznać za nieskuteczne.

Skarżąca w zażaleniu na to postanowienie zarzuciła naruszenie przepisów

postępowania, tj. art. 3985 § 1 k.p.c. w zw. z art. 387 § 1 i 3 k.p.c. przez przyjęcie,

iż nie zostały zachowane procesowe wymogi przewidziane w tych przepisach.

Przyznając uchybienie terminu, podniosła, że nie była obecna przy ogłaszaniu

orzeczenia,

od pracownika

Sądu

uzyskała

później

błędną

informację

o niedopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej, ponadto wniosek o doręczenie

odpisu orzeczenia Sądu II instancji z uzasadnieniem traktowała jednocześnie jako

wniosek o przywrócenie terminu. Powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego

postanowienia i rozpoznanie złożonej skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył:

Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który

wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia

z uzasadnieniem stronie skarżącej. Stosownie zaś do art. 387 § 3 k.p.c., orzeczenie

z uzasadnieniem doręcza się stronie która, w terminie tygodniowym od ogłoszenia

sentencji, zażądała jego doręczenia. Przepis art. 398 5 k.p.c. należy rozumieć w ten

sposób, iż termin dwumiesięczny liczony jest od doręczenia odpisu orzeczenia

dokonanego w sposób prawidłowy, tj. zgodnie z wymaganiami przewidzianymi

w art. 387 § 3 k.p.c. To z kolei oznacza, że tylko wtedy gdy strona zażądała

w terminie tygodniowym od ogłoszenia orzeczenia doręczenia jej jego odpisu wraz

z uzasadnieniem, można mówić, iż spełniony został wstępny wymóg wniesienia

skargi kasacyjnej. Jeżeli strona z takim wnioskiem nie wystąpiła, bądź złożyła go

z opóźnieniem, przewidziany w art. 3985 k.p.c. dwumiesięczny termin do złożenia

skargi kasacyjnej w ogóle nie rozpoczyna biegu. Wniesiona skarga podlega

wówczas odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Wyrok Sądu II instancji, zaskarżony odrzuconą skargą kasacyjną, zapadł

dnia 18 marca 2011 r., a termin do wystąpienia z wnioskiem o doręczenie

orzeczenia

wraz

z

uzasadnieniem

upłynął

w

dniu

marca

2011

r.

Wniosek, złożony w dniu 7 kwietnia 2011 r., był zatem spóźniony, a podjęta w jego

następstwie czynność doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem jako

procesowo bezskuteczna nie otwarła terminu wniesienia skargi kasacyjnej.

Nie odpowiada stanowi rzeczy twierdzenie powódki, że wniosek ten był

równoznaczny z inną czynnością procesową, tj. wnioskiem o przywrócenie terminu,

gdyż przeczy temu treść wymienionego pisma. Zarzut udzielenia przez pracownika

Sądu błędnej informacji telefonicznej co do braku zaskarżalności orzeczenia dla

oceny zachowania terminu pozbawiony jest znaczenia.

W tym stanie rzeczy trafnie Sąd II instancji zakwalifikował wniosek powódki

z dnia 7 kwietnia 2011 r. o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem jako (oparty

na

art.

k.p.c.)

wniosek

o doręczenie

odpisu

sentencji

wyroku

wraz

z uzasadnieniem w celu informacyjnym. Zgodnie z tym przepisem, realizującym

zasadę jawności procesu cywilnego, strony mają prawo otrzymywać odpisy z akt

sprawy, zatem mogą w każdym czasie zwrócić się o doręczenie im odpisu wyroku,

a w wypadku sporządzenia także jego uzasadnienia (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 24 lutego 2005 r., III PZ 1/05; z dnia 7 stycznia 2003 r. I PZ

104/02, OSNP 2004 r., nr 13, poz. 231; z dnia 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96,

OSNAPiUS 1997 nr 14 poz. 254).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c. w związku

z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.

jw