II CZ 189/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 189/12

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Kozłowska (przewodniczący)

SSN Hubert Wrzeszcz

SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku A. B.

przy uczestnictwie Z. S. i in. ,

o zasiedzenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2013 r.,

zażalenia wnioskodawczyni

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.

z dnia 2 października 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 25 maja 2012 r. oddalił apelację

wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 3 lutego 2012 r.

Wnioskodawczyni złożyła na postanowienie z dnia 25 maja 2012 r. skargę

kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2012 r. pełnomocnik wnioskodawczyni

został wezwany do uzupełnienia w terminie tygodniowym braków skargi przez

złożenie sześciu jej odpisów pod rygorem odrzucenia skargi.

Postanowieniem z dnia 2 października 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił

skargę kasacyjną wnioskodawczyni ze względu na nieuzupełnienie jej braków

w terminie (art. 3986 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.). W uzasadnieniu wyjaśnił, że

odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi wnioskodawczyni w sposób

określony w art. 139 § 1 k.p.c., tj. przez złożenie przesyłki na poczcie i dwukrotne

awizowanie. Termin do odbioru przesyłki upłynął bezskutecznie w dniu 12 września

2012 r.

W

zażaleniu

na

postanowienie

z

dnia

października

2012

r.

wnioskodawczyni zakwestionowała zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej.

Podniosła, że doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków

skargi kasacyjnej nie było prawidłowe. Pracownicy kancelarii prowadzonej przez

pełnomocnika wnioskodawczyni byli na urlopie, a on sam często przebywał poza

kancelarią ze względu na udział w rozprawach sądowych. Układ architektoniczny

budynku, w którym znajduje się kancelaria, sprawia, że jeżeli w kancelarii nikt nie

przebywa, pozostawienie awiza może nie być możliwe, skoro zaś nie pozostawiono

awiza, to pełnomocnik wnioskodawczyni nie mógł przesyłki odebrać.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Prawidłowe doręczenie przesyłki w sposób przewidziany w art. 139 § 1 k.p.c.

za pośrednictwem operatora pocztowego polega na złożeniu pisma w placówce

pocztowej operatora oraz umieszczeniu o tym zawiadomienia w drzwiach

mieszkania adresata lub w oddawczej skrzynce pocztowej ze wskazaniem gdzie

i kiedy pismo pozostawiono, a także pouczeniem, że należy je odebrać w terminie

siedmiu dni od dnia umieszczenia zawiadomienia; w przypadku bezskutecznego

upływu tego terminu, czynność zawiadomienia powinna być powtórzona. Jeżeli

wymagania określone w tym przepisie są spełnione, pismo należy uważać za

skutecznie doręczone, choć adresat faktycznie go nie otrzymał. Na przesyłce

adresowanej do pełnomocnika wnioskodawczyni, zawierającej wezwanie do

usunięcia braków skargi kasacyjnej, znajdują się adnotacje, z których wynika, że

w dniu 28 sierpnia 2012 r. podjęto próbę jej doręczenia w kancelarii adresata

i awizowano po raz pierwszy ze względu na nieobecność adresata, a następnie

w dniu 5 września 2012 r. powtórnie, po czym 13 września 2012 r. zwrócono do

Sądu Okręgowego ze względu na niepodjęcie przez adresata. To pozwala na

przyjęcie, że w sprawie wszystkie przesłanki skutecznego doręczenia pisma

w sposób przewidziany w art. 139 § 1 k.p.c. zostały spełnione. Twierdzeń

zaprzeczających

temu

pełnomocnik

wnioskodawczyni

nie

poparł

żadnymi

dowodami, dlatego twierdzeń tych nie można podzielić.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.

3941 § 3 k.p.c. postanowił jak w sentencji.

db