II CZ 189/04 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 189/04

POSTANOWIENIE

Dnia 4 lutego 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Helena Ciepła (przewodniczący)

SSN Tadeusz Domińczyk

SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Miasta Ł. Powiat - Powiatowego Urzędu Pracy w Ł.

przeciwko D. M., Z. P., B. K. i I. P.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lutego 2005 r.,

zażalenia D. M.

na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 21 października 2004 r., sygn. akt III

Ca (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 października 2004 r. Sąd Okręgowy w Ł.

odrzucił kasację wniesioną przez S. M. od wyroku tego Sądu z dnia 1 kwietnia 2004 r.

stwierdzając, ze S. M. nie jest stroną w sprawie a jedynie pełnomocnikiem pozwanego

D. M. a zatem kasacja wniesiona w jej imieniu przez adwokata jest niedopuszczalna i

podlega odrzuceniu na podstawie art. 3935 k.p.c.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik pozwanego D. M.,

zarzucając naruszenie art. 95 § 2 k.c. oraz art. 91 k.p.c. podniósł, że kasacja została

wniesiona w imieniu pozwanego D. M. a nie S. M., która jako pełnomocnik D. udzieliła w

jego imieniu pełnomocnictwa procesowego adwokatowi a zatem kasacja wniesiona

została w imieniu i ze skutkiem dla zastępowanego D. M. a nie jego pełnomocnika, który

udzielił dalszego pełnomocnictwa. Wskazał ponadto, że kasacja zawiera oznaczenie

orzeczenia, od którego została wniesiona i zakres zaskarżenia, z którego wynika, ze

dotyczy D. M. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3933 § 2 k.p.c. kasacja, poza wymaganiami właściwymi dla tego

środka odwoławczego, powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma

procesowego a zatem wymaganiom określonym w art. 126 k.p.c. Przepis ten

w paragrafie pierwszym przewiduje konieczność wskazania w piśmie procesowym

stanowiącym kasację imion i nazwisk stron oraz ich pełnomocników. Ustawodawca

zatem wyraźnie odróżnia określenie strony od określenia jej pełnomocnika i wymaga

odrębnego wskazania w kasacji obu tych uczestników postępowania przez podanie ich

imion i nazwisk.

Nie ulega wątpliwości, że kasacja wniesiona w rozpoznawanej sprawie przez

adwokata wskazała jako stronę S. M. i określiła, że adwokat, jako pełnomocnik S. M.,

wnosi kasację w jej imieniu. Skoro S. M. niewątpliwie nie jest stroną procesu i adwokat

nie jest jej pełnomocnikiem a jest pełnomocnikiem pozwanego D. M., kasacja jako

stronę powinna wskazywać D. M., a jako jego pełnomocników S. M. oraz adwokata

wnoszącego kasację. Wskazanie przez adwokata w kasacji, iż została ona wniesiona w

imieniu S. M., nie będącej stroną procesu, oznacza wniesienie kasacji przez osobę

nieuprawnioną, co musi skutkować jej odrzucenie na podstawie art. 393 5 k.p.c., jako

kasacji niedopuszczalnej.

Kasacja jest środkiem odwoławczym silnie sformalizowanym, co z jednej strony

zobowiązuje wnoszących ją pełnomocników do precyzyjnego formułowania określeń

stanowiących spełnienie wymagań formalnych kasacji, zaś z drugiej strony nie pozwala

Sądowi na wyręczanie w tym zakresie pełnomocników i dokonywanie wykładni

niejednoznacznych sformułowań kasacji. Tym bardziej więc nie pozwala na przyjęcie,

jako wniesionej przez stronę, kasacji wniesionej przez adwokata w imieniu osoby

wskazanej w niej jako strona, która stroną nie jest a jest jedynie pełnomocnikiem strony.

Taka kasacja nie mogłaby być rozpoznana merytorycznie przez Sąd Najwyższy, jak

również nie mogłaby zostać potraktowana jako wniesiona przez stronę, do czego w

świetle wskazanych wyżej przepisów nie ma żadnych podstaw, niezależnie od

podnoszonych w zażaleniu skutków udzielenia pełnomocnictwa określonych w art. 95 §

2 k.c. oraz art. 91 k.p.c.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 k.p.c.

w związku z art. 397 § 2 i art. 39318 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.