II CZ 178/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 178/12

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSA Monika Koba

w sprawie z powództwa J. P.

przeciwko A. J.

z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej - Towarzystwa

Ubezpieczeń i Reasekuracji ALLIANZ POLSKA Spółki Akcyjnej z siedzibą

w Warszawie

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2013 r.,

na skutek zażalenia powoda na orzeczenie o kosztach zawarte w punkcie 2

postanowienia Sądu Okręgowego w P.

z dnia 29 września 2011 r.,

1. zmienia zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że w miejsce

zasądzonej

kwoty

zł

zasądza

kwotę

zł

(sto pięćdziesiąt złotych);

2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 120 zł

(sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2011 r. Sąd pierwszej instancji umorzył

postępowanie w sprawie wobec cofnięcia pozwu i zasądził od powoda na rzecz

pozwanego kwotę 2417 zł tytułem kosztów postępowania.

Sąd drugiej instancji oddalił zażalenie powoda na orzeczenie o kosztach

i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego.

Zażalenie powoda do Sądu Najwyższego na powyższe rozstrzygnięcie

o kosztach postępowania zażaleniowego Sąd drugiej instancji odrzucił, jako

niedopuszczalne z mocy art. 3941 k.p.c., postanowieniem z dnia 22 listopada

2011 r. (IV Cz 424/11).

Zażalenie powoda na postanowienie odrzucające jego zażalenie Sąd

Najwyższy uwzględnił postanowieniem z dnia 26 lipca 2012 r. (II CZ 84/12),

uchylając zaskarżone postanowienie odrzucające zażalenie powoda i uznał to

zażalenie za dopuszczalne na podstawie art. 394 1 § 1 pkt 2 k.p.c. w brzmieniu

obowiązującym przed dniem 3 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy rozpoznając obecnie zażalenie powoda na postanowienie

o kosztach postępowania zażaleniowego zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia

Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 września 2011 r. uznał je za uzasadnione.

Trafnie wywodzi żalący, że Sąd II instancji powinien zasądzić koszty postępowania

zażaleniowego w wysokości 25 % licząc od kwoty stawki minimalnej 600 zł, a to z

mocy § 12 ust. 2 pkt 1 w związku z § 6 pkt 3, a nie § 6 pkt 5, rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.

1349 ze zm.).

Wartością przedmiotu sporu w postępowaniu zażaleniowym wszczętym

zażaleniem powoda była kwota 2417 zł, co uzasadniało zastosowanie § 6 pkt 3 w/w

rozporządzenia jako podstawy określenia stawki minimalnej, określonej w tym

przepisie na 600 zł. Z kolei stawka minimalna za prowadzenie sprawy

w postępowaniu zażaleniowym przed sądem okręgowym wynosi 25 % stawki

minimalnej, nie mniej niż 60 zł.

W tej sytuacji powód zobowiązany był do zwrotu pozwanemu 25 % stawki

minimalnej czyli 25 % od kwoty 600 zł przy uwzględnieniu wartości przedmiotu

zaskarżenia w postępowaniu zażaleniowym, a zatem kwotę 150 zł.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.

k.p.c. w zw. z arat. 3941 § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie § 6 pkt 1

w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

db