Legislator Case Law & Legislation
II CZ 17/10 AI generated

II CZ 17/10 · Sąd Najwyższy

Case Number II CZ 17/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 lipca 2009 r. oraz zasądził od kosztach postępowania apelacyjnego stanowiły przepisy art. 98 § 1 i 3 k.p.c.

Legislator headnote

AI generated

art. 39815 § 1 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c, art. 108 § 2 k.p.c; II CZ 17/10 · Sąd Najwyższy: z dnia 14 lipca 2009 r. oraz zasądził od kosztach postępowania apelacyjnego stanowiły przepisy art. 98 § 1 i 3 k.p.c.

Keywords

AI generated
art. 39815 § 1 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c art. 108 § 2 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 39815 § 1 k.p.c
na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c., zostało uchylone w
art. 108 § 2 k.p.c
Sądowi Okręgowemu w Ł., któremu, zgodnie z art. 108 § 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 17/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa J. Z.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń „N.(…)” Spółce Akcyjnej w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt III Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie 2 (drugim) wyroku Sądu

Okręgowego w Ł. z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt III Ca (…) w części ponad

kwotę 90 (dziewięćdziesiąt) złotych i w tym zakresie przekazuje sprawę do

ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ł., pozostawiając temu Sądowi

rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 4 listopada 2009 r. Sąd Okręgowy w Ł. oddalił apelację

pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 lipca 2009 r. oraz zasądził od

pozwanego na rzecz powódki kwotę 300 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa

procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Podstawę prawną rozstrzygnięcia o

kosztach postępowania apelacyjnego stanowiły przepisy art. 98 § 1 i 3 k.p.c.

Wynagrodzenie pełnomocnika powoda zostało ustalone na podstawie § 2 ust. 1, § 6 pkt

3 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Na postanowienie o kosztach procesu, zawarte w punkcie drugim wyroku Sądu

Okręgowego w Ł., zażalenie wniósł pozwany, który zaskarżył je w części, tj. ponad

kwotę 90 zł, zarzucając naruszenie § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z

dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

przez radcę prawnego z urzędu, poprzez obciążenie pozwanego kwotą 300 zł tytułem

kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym, podczas gdy winna to

być kwota 90 zł, stosownie do wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie. Pozwany

wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie drugim przez zasądzenie od

pozwanego na rzecz powódki kwoty 90 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa

procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Ponadto pozwany wniósł o zasądzenie od

powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wysokość opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego

powódki w postępowaniu apelacyjnym Sąd Okręgowy ustalił na podstawie § 6 pkt 3 w

zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z

dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

przez radcę prawnego z urzędu. Powołany § 6 pkt 3 rozporządzenia określa stawkę

minimalną w kwocie 600 zł, stanowiącą podstawę zasądzenia opłaty za czynności radcy

prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, przy wartości przedmiotu sporu wynoszącej

powyżej 1.500 zł do 5.000 zł. W przypadku postępowania apelacyjnego przed sądem

okręgowym stawka minimalna przy tej wartości przedmiotu zaskarżenia wynosi, zgodnie

z § 12 ust. 1 pkt 1, 50% stawki minimalnej, nie mniej niż 60 zł. Zasadnie w zażaleniu

podniesiono, że wskazana przez Sąd Okręgowy stawka minimalna nie miała

zastosowania dla rozliczenia kosztów postępowania apelacyjnego pomiędzy stronami

albowiem podana w apelacji wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła kwotę 1.418 zł.

Wartość ta nie była weryfikowana przez Sąd drugiej instancji. Dlatego właściwą stawką

minimalną, dla zasądzenia opłaty na rzecz powódki za czynności radcy prawnego z

tytułu zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym, była kwota 90 zł, tj. połowa

stawki minimalnej przy wartości przedmiotu zaskarżenia powyżej 500 zł do 1.500 zł (§ 6

pkt 2 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia).

Uwzględniając powyższe postanowienie o kosztach postępowania apelacyjnego,

na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., zostało uchylone w

zaskarżonej części, a sprawa w tym zakresie przekazana do ponownego rozpoznania

Sądowi Okręgowemu w Ł., któremu, zgodnie z art. 108 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 21

k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. pozostawiono rozstrzygnięcie o kosztach postępowania

zażaleniowego.