II CZ 169/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 169/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa B. B. i E. B.

przeciwko DHA G. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

z siedzibą w P.

o eksmisję,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienia zawarte w pkt. I 2, pkt. II i w pkt. III sentencji wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 17 czerwca 2010 r.,

oddala zażalenie w części zaskarżającej postanowienie

o odrzuceniu apelacji (pkt. II), a w pozostałej części umarza

postępowanie zażaleniowe.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w sentencji wyroku reformatoryjnego z 17 czerwca 2010 r. (I

ACa 355/10) zniósł wzajemnie pomiędzy stronami zarówno koszty procesu przed

Sądem

pierwszej

instancji

(pkt

I

2),

jak

również

koszty

postępowania

odwoławczego (pkt III sentencji), a ponadto w pkt II sentencji odrzucił apelację

pozwanej w pozostałym zakresie.

Powyższe orzeczenia o kosztach Sąd Apelacyjny uzasadnił treścią

rozstrzygnięcia, z powołaniem się na art. 108 § 1 zd.1 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c.

Natomiast odrzucenie apelacji pozwanej na podstawie art. 130 2 § 3 k.p.c.

w brzmieniu sprzed 1 lipca 2009 r. w zw. z art. 370 k.p.c. w części zaskarżającej

rozstrzygnięcie o eksmisji pozwanej z lokalu przy ul. K. […] w P. uzasadnił Sąd

Apelacyjny

nieopłaceniem

apelacji

w

tej

części,

ponieważ

pozwana,

reprezentowana przez adwokata, wnosząc apelację uiściła jedynie kwotę 200 zł,

stwierdzając, że kwota ta dotyczy opłaty od apelacji zaskarżającej wyrok w części

nakazującej eksmisję pozwanej z lokalu przy ul. S. […] w P.

Pozwana

zaskarżyła

zażaleniem

powyższe

postanowienia,

a

więc

odrzucające apelację (pkt II) oraz znoszące wzajemnie koszty procesu przed

sądami obu instancji (pkt I 2 i pkt III), wnosząc o ich uchylenie i przekazanie sprawy

do ponownego rozpoznania Sądowi, który wydał zaskarżone postanowienia.

W uzasadnieniu zażalenia pozwana zarzuca błędne przyjęcie, że strony

łączyły dwa odrębne stosunki najmu dotyczące dwóch lokali użytkowych, podczas,

gdy przedmiotem umowy były jedynie części składowe jednej nieruchomości.

W ocenie żalącej sprawa dotyczyła więc opróżnienia jednej nieruchomości

i powinna być pobrana jedna opłata od jednej sprawy o eksmisję zgodnie z art. 27

pkt 11 ustawy z dnia

28 lipca

2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych.

Żaląca twierdzi ponadto, że wyrok w części uwzględniającej jej apelację

stwierdził bezprawność eksmisji z przeważającej części nieruchomości, a więc,

że wygrała ona spór w znaczącej części, co sprzeciwiało się wzajemnemu

zniesieniu kosztów na podstawie art. 100 k.p.c.

W odpowiedzi powodów na zażalenie pozwanej powodowie wnieśli

o oddalenie zażalenia i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania

zażaleniowego, twierdząc, że jeden stosunek najmu ukształtowany umową z dnia

3 kwietnia 2006 r. obejmował dwa lokale, a eksmisję przeprowadza się ze ściśle

określonych lokali.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zważyć na wstępie należy, że jeszcze przed rozpoznaniem zażalenia

pozwanej na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2011 r. Sąd Najwyższy

w wydanym wcześniej tego samego dnia na rozprawie wyroku uwzględniającym

skargę kasacyjną powodów, uchylił m.in. zaskarżone zażaleniem postanowienia

rozstrzygające o kosztach postępowania zawarte w pkt I 2 i w pkt III i także w tym

zakresie przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Oznacza to, że rozstrzyganie zażalenia pozwanej w części zaskarżającej

orzeczenia o kosztach procesu stało się zbędne, co skutkowało umorzeniem

postępowania zażaleniowego w tej części z mocy art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art.

391 § 1 k.p.c., art. 39821 k.p.c i art. 3941 § 3 k.p.c.

Natomiast zażalenie pozwanej w pozostałej części, tj. zaskarżającej

postanowienie odrzucające apelację pozwanej w pozostałym zakresie (pkt II

sentencji wyroku), okazało się bezzasadne, co skutkowało jego oddaleniem.

Nie ma racji żaląca, że uiściła opłatę od apelacji w wymaganej wysokości,

ponieważ przedmiot zaskarżenia apelacją obejmował jedną nieruchomość lokalową

złożoną z dwóch lokali jako jej części składowych. Z mocy art. 27 pkt 11 ustawy

z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167,

poz. 398 ze zm.) opłatę stałą w wysokości 200 zł pobiera się w sprawie

o opróżnienie każdego lokalu, także o innym przeznaczeniu niż mieszkalny.

Z punktu widzenia stosowania tego przepisu obojętną kwestią jest to, czy żądanie

opróżnienia

dotyczy

lokalu

samodzielnego

wyodrębnionego,

niewyodrębnionego, a więc niebędącego odrębną nieruchomością.

czy

też

Wobec powyższego apelacja pozwanej opłacona poprzez wniesienie opłaty

w wysokości 200 zł mogła być i została rozpoznana w odniesieniu do

rozstrzygnięcia dotyczącego wskazanego przez pozwaną lokalu, natomiast

w pozostałym zakresie jako nieopłacona zasadnie została odrzucona przez Sąd

drugiej instancji.

Zażalenie pozwanej w części zaskarżającej odrzucenie jej apelacji podlegało

więc oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy nie orzekał o zawartym w odpowiedzi na zażalenie wniosku

powodów zasądzenia od pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego,

ponieważ o kosztach także tego postępowania rozstrzygnie Sąd w orzeczeniu

kończącym postępowanie w tej sprawie.