II CZ 167/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 167/12

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSA Monika Koba

w sprawie z wniosku I. F.

przy uczestnictwie A. M.

o zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2013r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na orzeczenie o kosztach zawarte w pkt. II

postanowienia Sądu Okręgowego w K.

z dnia 19 kwietnia 2012 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazuje

sprawę Sądowi Okręgowemu w K. do ponownego rozpoznania i

orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

W sprawie o zniesienie współwłasności Sąd drugiej instancji oddalił apelację

uczestnika postępowania oraz zasądził od niego na rzecz wnioskodawcy kwotę

3600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej.

Uzasadnienie rozstrzygnięcia o kosztach zawiera wyłącznie powołanie się na art.

98 i 108 § 1 k.p.c.

Uczestnik

postępowania

zaskarżył

zażaleniem

powyższe

orzeczenie

o kosztach postępowania w instancji odwoławczej w części ponad kwotę 1800 zł.

Wniósł o zmianę tego rozstrzygnięcia przez zasądzenie od niego na rzecz

wnioskodawcy kwoty 1800 zł w miejsce zasądzonej kwoty 3600 zł.

Żalący podniósł, że z mocy § 8 pkt 6 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie stawkę minimalną oblicza się na podstawie § 6 tego rozporządzenia od

wartości udziału współwłaściciela, a wartość udziału wnioskodawcy wynosi kwotę

120.500 zł. Ponieważ wnioskodawca w odpowiedzi na apelację domagał się

zasądzenia kosztów postępowania odwoławczego wg. norm przepisanych, to

uwzględniając wartość udziału wnioskodawcy należało zasądzić na jego rzecz

kwotę 1800 zł, przy braku podstaw do zasądzenia kwoty przekraczającej stawkę

minimalną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zwięzłe uzasadnienie orzeczenia o kosztach postępowania odwoławczego,

sprowadza się wyłącznie do wskazania dwóch przepisów k.p.c., tj. art. 98 i art. 108

§ 1 k.p.c., przy czym w odniesieniu do pierwszego z wymienionych artykułów nie

wskazano nawet na żaden z kilku paragrafów tej jednostki redakcyjnej ustawy.

Oba powołane przez Sąd przepisy k.p.c. regulują – pierwszy zasady zwrotu

kosztów procesu, a drugi zasady rozstrzygania o kosztach, które to przepisy

znajdują odpowiednie zastosowanie z mocy art. 13 § 2 k.p.c. także do

postępowania nieprocesowego w niniejszej sprawie. Żaden jednak z powołanych

w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przepisów k.p.c. nie jest podstawą

określenia

wysokości

zasądzanych

kosztów

postępowania

odwoławczego.

Pominięcie przez Sąd drugiej instancji wskazania w uzasadnieniu orzeczenia

przepisów będących

podstawą

ustalenia

wysokości

zasądzanych

kosztów

postępowania uniemożliwia Sądowi Najwyższemu dokonanie merytorycznej kontroli

prawidłowości

zaskarżonego

zażaleniem

postanowienia

co

do

wysokości

zasądzonej kwoty.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia na

podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. w zw. z art. 394 1 § 3 k.p.c. i w zw.

z art. 13 § 2 k.p.c.

db