II CZ 167/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 167/10

POSTANOWIENIE

Dnia 21 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Maria Szulc

w sprawie z powództwa T. L.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "Ś." w S.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 21 czerwca 2012 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie o kosztach zawarte w punkcie I. 2 i punkcie II.

wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 24 marca 2010 r.,

1) odrzuca zażalenie w części dotyczącej rozstrzygnięcia

o kosztach postępowania w pkt I. 2;

2) umarza

postępowanie

wywołane

rozstrzygnięcie o kosztach w pkt II.

zażaleniem

na

Uzasadnienie

Wyrokiem z 24 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony apelacją

pozwanej wyrok Sądu Okręgowego z 19 listopada 2009 r. w ten sposób, że oddalił

powództwo o zobowiązanie pozwanej spółdzielni mieszkaniowej do złożenia

oświadczenia woli o przeniesieniu na rzecz powoda własności lokalu mieszkalnego

oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3.617 zł tytułem kosztów

zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, a także

kwotę 12.700 zł tytułem kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym.

Zmieniając zaskarżony wyrok w oparciu o art. 386 § 1 k.p.c. i oddalając

powództwo, orzeczenie o kosztach postępowania przed Sądem I i II instancji, Sąd

Apelacyjny oparł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z § 2 i 4 oraz § 6 pkt 6

i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

radcę

prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w wyroku

Sądu Apelacyjnego powód zarzucił, że zapadło ono z naruszeniem prawa

procesowego mającym istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 49 1 zd.

2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jedn.: Dz.U.

z 2003 r., Nr 119, poz. 1116 ze zm.; dalej – „u.s.m.”) poprzez jego niezastosowanie

i przyjęcie, że koszty procesu ponosi strona przegrywająca sprawę, a nie

spółdzielnia bez względu na wynik postępowania. Powód zarzucił ponadto

naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, to jest

art. 102 k.p.c., poprzez jego niezastosowanie i nieodstąpienie od obciążenia go

kosztami zastępstwa procesowego na rzecz strony pozwanej w całości,

w przypadku gdy przemawiały za tym względy słuszności.

Skarżący wniósł o zmianę postanowienia we wskazanym zakresie poprzez

odstąpienie od obciążania go kosztami zastępstwa procesowego na rzecz strony

pozwanej w całości, ewentualnie o uchylenie postanowienia w zaskarżonym

zakresie i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania przez

Sąd Apelacyjny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Stosownie do art. 3941 § 1 k.p.c., w brzmieniu nadanym mu ustawą

z 19 marca 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr

69, poz. 592), zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także na postanowienie

sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem

rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Na rozstrzygnięcie sądu drugiej instancji

zmieniające w następstwie rozpoznania środka zaskarżenia (apelacji lub zażalenia)

rozstrzygnięcie

o

kosztach

postępowania

pierwszoinstancyjnego

zażalenie

nie przysługuje. Z tej przyczyny, zażalenie powoda od rozstrzygnięcia o kosztach

postępowania zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z 24 marca 2010 r. podlegało

odrzuceniu w części, w której skierowane było przeciwko rozstrzygnięciu

o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego (art. 373 k.p.c. w zw. z art. 394 1

§ 3, art. 39821, art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c.).

2. wprawdzie

Rozstrzygnięcie

zaskarżeniu

o

kosztach

zażaleniem,

postępowania

ale

ma

apelacyjnego

charakter

podlega

akcesoryjny

dla

rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Wzruszenie rozstrzygnięcia co do istoty

w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania Sądowi drugiej instancji (art. 39815 § 1 oraz art. 108 § 2 k.p.c. w zw.

z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.), czyni bezprzedmiotowym zażalenie na

rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego wydane przez ten Sąd

i uzasadnia umorzenie postępowania zażaleniowego (art. 355 k.p.c. w zw. z art.

3941 § 3, art. 39821, art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c.).