Supreme Court dismisses appeal rejecting extension of time due to lawyer negligence and illness.

Sygn. akt II CZ 163/12

POSTANOWIENIE

Dnia 14 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Anna Kozłowska (przewodniczący)

SSN Hubert Wrzeszcz

SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa C. F. I. i J. B. A.

przeciwko Przedsiębiorstwu „B.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

w K.

obecnie P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2013 r.,

zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 21 maja 2012 r.,

oddala zażalenie i zasądza od powodów na rzecz strony

pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu

kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2012 r. (czwartek) oddalił

apelację powodów od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 27 września 2011 r. W dniu

8 maja 2012 r. pełnomocnik substytucyjna powodów B. P. złożyła w ich imieniu

wraz z wnioskiem o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia

2012 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie

wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r., powołując się na to, że w

dniu 4 maja 2012 r. (piątek, dzień roboczy, przypadający po dniu ustawowo wolnym

od pracy) nie zdołała z przyczyn zdrowotnych dotrzeć do kancelarii, aby sporządzić

wniosek o uzasadnienie wyroku.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. w punkcie

pierwszym oddalił wniosek powodów o przywrócenie terminu do złożenia wniosku

o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r., a w punkcie

drugim odrzucił ich wniosek o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia

26 kwietnia 2012 r. Oddalając wniosek powodów o przywrócenie terminu Sąd

Apelacyjny wyjaśnił, że zgodnie z art. 168 k.p.c. przesłanką przywrócenia terminu

procesowego jest brak winy strony w uchybieniu terminowi. Nawet lekkie, oceniane

według kryteriów obiektywnych, niedbalstwo w tym zakresie samej strony lub jej

pełnomocnika procesowego wyklucza przywrócenie terminu, w sprawie zaś nie

może być mowy o braku tak rozumianej winy powodów w niezachowanie terminu.

Udzielenie substytucji pełnomocniczce, co do której tylko została udokumentowana

choroba, nie uchyliło ani nie uszczupliło umocowania pełnomocnika głównego

powodów M. K. Zaniedbania w zakresie organizacji pracy pełnomocnika głównego

ani jego urlop i urlop jego pracowników nie pozwalają stronie powołać się

skutecznie na brak winy w niezachowaniu terminu.

Powodowie w zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu

ich wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r.,

odwołując się do art. 380 k.p.c., zarzucili wadliwość zaskarżonego postanowienia

wynikłą z bezzasadności oddalenia ich wniosku o przywrócenie terminu do złożenia

wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia 2012 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa, jeżeli strona jest reprezentowana

przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć

na względzie działania pełnomocnika. Z kolei pełnomocnika obciążają zaniedbania

osób, którymi on się posługuje. W rezultacie strona ponosi konsekwencje

zaniedbań w dotrzymaniu terminu popełnionych przez pełnomocnika oraz osoby,

którymi on się posługuje. Innymi słowy, zaniedbania w dotrzymaniu terminu

popełnione przez pełnomocnika oraz osoby, którymi on się posługuje, wykluczają

uznanie braku winy strony w niezachowaniu terminu (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 15 marca 2000 r., II CKN 554/00 i postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 1 grudnia 2011 r., I CZ 130/11 oraz cytowane w nim

orzecznictwo).

Należy się zgodzić z tym, że w okolicznościach sprawy nie było - z przyczyn

wyjaśnionych w uzasadnieniu postanowienia Sądu Apelacyjnego - podstaw do

stwierdzenia

braku

winy

strony

powodowej

w

niezachowaniu

terminu.

Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego pozostaje w zgodzie z wykładnią art. 168 k.p.c.

przyjętą w orzecznictwie Sądu Najwyższego. W orzecznictwie tym wyjaśniono, że

choroba profesjonalnego pełnomocnika nie zwalnia sama przez się z obowiązku

należytej staranności. Jest ona okolicznością, której ewentualność wystąpienia

w zasadzie można i należy przewidzieć w prowadzonej działalności zawodowej,

podejmując właściwe działania organizacyjne, zabezpieczające interesy klientów.

Jeżeli zatem profesjonalny pełnomocnik nie może osobiście złożyć wniosku

o sporządzenie uzasadnienia - czynności bardzo prostej - powinien zadbać

o wykonanie tej czynności przez inne osoby. Poza tym udzielenie substytucji – tak

jak przyjął Sąd Apelacyjny - nie uchyla ani nie uszczupla umocowania

pełnomocnika

głównego

(zob.

postanowienie

Sądu

Najwyższego

z

dnia

29 września 2011 r., IV CZ 52/11). W konsekwencji nie może usprawiedliwiać

niezachowania terminu podnoszony w zażaleniu podział czynności procesowych

przez pełnomocnika głównego i pełnomocnika substytucyjnego pomiędzy siebie,

gdy przyczyna uniemożliwiająca dokonanie czynności procesowej w terminie

dotyczyła tylko jednego z nich.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.

3941 § 3 k.p.c. postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania zażaleniowego

rozstrzygnął zgodnie z art. 98 § 3 w związku z art. 391 § 1, art. 398 21 i art. 3941 § 3

k.p.c. oraz § 13 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).

db