II CZ 161/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 161/11

POSTANOWIENIE

Dnia 10 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Marta Romańska

w sprawie ze skargi "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

z siedzibą w W.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Okręgowego w S. z dnia 5 marca 2008 r.,

wydanego w sprawie z powództwa M. Z. i Z. Z. Ekologicze Przedsiębiorstwo Hodowlane "E." Spółce Cywilnej w D.

przeciwko "A." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą

w W.

o zakazanie produkcji nawozu "Biohumus forte", "Biohumus forte do roślin

zielonych", "Biohumus forte nawóz do roślin kwitnących" i o zakazanie

wprowadzania do obrotu nawozu "Biohumus forte", "Biohumus forte do roślin

zielonych", "Biohumus forte nawóz do roślin kwitnących",

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Okręgowego w S.

z dnia 2 czerwca 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił

skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez pozwaną A. spółka z

ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M., w sprawie z powództwa M. Z. i Z.

Z. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy strony pozwanej

wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego

rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c., skarga o wznowienie postępowania nieoparta

na ustawowej podstawie ulega odrzuceniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

W ramach przewidzianej w tym przepisie kontroli wstępnej sąd bada, czy skarga

została oparta na ustawowych podstawach wznowienia wskazanych w art. 401,

art. 4011 i art. 403 k.p.c. oraz czy powołana w skardze podstawa wznowienia

rzeczywiście istnieje. W wyniku przeprowadzonej kontroli wstępnej skarga ulega

odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy powołana w niej podstawa wznowienia została

sformułowana w sposób nieodpowiadający ustawie, lecz także wtedy, gdy

przytoczone w niej okoliczności dają się wprawdzie podciągnąć pod przewidzianą

w ustawie podstawę wznowienia, jednak w rzeczywistości podstawa ta nie

występuje (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2005 r., II CZ

41/05, niepubl., z dnia 21 października 2005 r., III CZ 82/05, niepubl., z dnia

10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48, z dnia 14 grudnia

2006 r., I CZ 103/06, niepubl., z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZ 1/07, niepubl.

i z dnia 16 lutego 2007 r., V CZ 119/06, niepubl.).

Sąd Okręgowy - wbrew odmiennym zapatrywaniom skarżącej - nie

przekroczył zakreślonych treścią art. 410 § 1 k.p.c. granic kontroli wstępnej.

Stosownie do art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia m.in. w razie

wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby

mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać

w poprzednim postępowaniu. Żadna z okoliczności podniesionych w skardze nie

stanowi podstawy do wznowienia postępowania w ramach art. 403 § 2 k.p.c.

Stanowisko skarżącej odnoszące się do opinii sporządzonej przez biegłego

w praktyce sprowadza się do ponownego kwestionowania tej opinii z innych

przyczyn niż opisane w art. 403 § 1 k.p.c., na co nie ma miejsca w ramach

postępowania ze skargi o wznowienie. Odnośnie zaś oceny wpływu decyzji Urzędu

Patentowego RP na prawomocnie zakończone postępowanie cywilne to trzeba

zauważyć,

że

rozstrzygnięcie

organu

administracji

publicznej

nie

zostało

wymienione jako podstawa wznowienia w art. 403 k.p.c., jak to ma miejsce

w przypadku późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku dotyczącego tego

samego stosunku prawnego - 403 § 2 in principio k.p.c. Ponadto, wpływ tego

rozstrzygnięcia na postępowanie cywilne w sprawie, której dotyczy skarga

o wznowienie, z uwagi na przedmiot postępowania przed Urzędem Patentowym RP

oraz względny charakter ochrony wynikający z art. 164 i n. ustawy z 30 czerwca

2000 r. „Prawo własności przemysłowej” (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 119,

poz. 1117 ze zm.). nie jest przesądzający.

Godzi się dodać, że odmowa wznowienia postępowania nie zamyka

skarżącej możliwości powołania się na decyzję Urzędu Patentowego RP w razie

ewentualnego, kolejnego sporu cywilnego między stronami.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.

jw