II CZ 16/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 16/10

POSTANOWIENIE

Dnia 22 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa M. P.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. Oddziałowi w

Ł.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 22 kwietnia 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł.

z dnia 8 października 2009 r., sygn. akt III Cz (…),

uchyla zaskarżone postanowienie w punkcie 2 (drugim) i w tym zakresie

przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ł.,

pozostawiając

temu

Sądowi

rozstrzygnięcie

o

kosztach

postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 października 2009 r. Sąd Okręgowy w Ł. oddalił

zażalenie powoda M. P. wniesione od postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. w

przedmiocie odrzucenia apelacji złożonej z naruszeniem terminu do jej wniesienia oraz

odstąpił od obciążenia powoda kosztami postępowania zażaleniowego.

Na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zażaleniowego pozwany

wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 98 k.p.c. oraz art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art.

361 k.p.c. Pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie

sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od powoda na

rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wprawdzie uzasadnienie zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.

nie zawiera omówienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania

zażaleniowego,

co

uzasadniałoby

uznanie

podniesionego

w zażaleniu

zarzutu

naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c., jednakże zarzut ten dla

rozstrzygnięcia o zasadności zażalenia jest bezprzedmiotowy w sytuacji, gdy po

wniesieniu zażalenia Sąd Okręgowy sporządził pisemne uzasadnienie dotyczące

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego zawartego w punkcie drugim

postanowienia tego Sądu z dnia 8 października 2009 r. Z uzasadnienia tego wynika, że

podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego stanowił art.

102 k.p.c., którego zastosowanie uzasadnione było tym, że powód złożył apelację po

terminie, gdyż działał w sprawie samodzielnie, a następnie wniósł bezzasadne

zażalenie.

Rozstrzygając o zażaleniu powoda, wniesionym na postanowienie Sądu

Rejonowego w Ł. z dnia 16 lipca 2009 r., Sąd Okręgowy w Ł. podzielił argumentację

zawartą w postanowieniu Sądu Rejonowego, że apelacja powoda została złożona z

uchybieniem terminu. Ocena ta stała się przesłanką rozstrzygnięcia oddalającego

zażalenie powoda wniesione od postanowienia Sądu Rejonowego odrzucającego

apelację powoda. Takie rozstrzygnięcie co do zasady, wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c.,

która poprzez art. 391 § 1 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c., ma także zastosowanie

w postępowaniu

zażaleniowym,

uzasadniało

obciążenie

powoda,

jako

strony

przegrywającej sprawę, kosztami postępowania zażaleniowego poniesionymi przez

pozwanego.

Zgodnie z art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może

zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle

kosztami. Uzasadnieniem zastosowania powołanego przepisu nie może być wyłącznie

okoliczność, że strona (w rozpoznawanej sprawie powód) działała w sprawie

samodzielnie. Tym bardziej w sytuacji, gdy postępowanie zażaleniowe dotyczyło

rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego odrzucającego apelację powoda z powodu wniesienia

jej po terminie. Należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 327 § 1 k.p.c., strona

działająca w sprawie bez pełnomocnika jest pouczana o sposobie i terminie wniesienia

apelacji od wyroku, jeżeli stawi się na publikację wyroku. Jak wynika z treści protokołu

ogłoszenia wyroku powód zaniechał stawienia się na publikacji wyroku. Brak

zainteresowania własną sprawą przez stronę działającą w sprawie samodzielnie nie

powinien być okolicznością mającą wpływ na rozstrzygnięcie o kosztach procesu

wywołanych spóźnionymi czynnościami procesowymi tej strony.

Z tych przyczyn orzeczono, jak w postanowieniu na podstawie art. 398 15 § 1 k.p.c.

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 108 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 21 k.p.c. i art. 3941 § 3

k.p.c.