II CZ 157/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 157/10

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie z powództwa M. M.

przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w P.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie o kosztach

zawarte w pkt. 3 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt I ACa

(…),

uchyla zaskarżone postanowienie w części odnoszącej się do nieobciążenia

powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej i przekazuje sprawę

w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając

temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem, zawartym w punkcie trzecim wyroku z dnia 19

maja 2010 r., Sąd Apelacyjny odstąpił od obciążania powoda M. M. nieuiszczonymi

kosztami sądowymi oraz obowiązkiem zwrotu pozwanemu Skarbowi Państwa –

Prezesowi Sądu Okręgowego w P. kosztów zastępstwa procesowego w instancji

odwoławczej z uwagi na „rodzaj sprawy oraz sytuację materialną powoda”.

W zażaleniu, którego treść wskazuje, że zaskarżeniem objęte zostało

rozstrzygnięcie zawarte w pkt 3 wymienionego wyroku w części odnoszącej się do

nieobciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej, pozwany

zarzucił naruszenie art. 102 w zw. z art. 100 w zw. z art. 98 § 1 i art. 99 w zw. z art. 391

§ 1 k.p.c. oraz art. 328 § 2 w zw. z art. 391 § 1 poprzez przyjęcie, że zachodzą

przesłanki

do

nieobciążania

powoda

kosztami

zastępstwa

procesowego

w

postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego

postanowienia i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Państwa –

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego

w

postępowaniu kasacyjnym i apelacyjnym według norm przepisanych, ewentualnie o

uchylenie zaskarżonego postanowienia do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były

przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji podlega kontroli w postępowaniu

zażaleniowym przed Sądem Najwyższym (art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.). W rozpoznawanym

przypadku

kontrola

ta

nie

była

jednak

możliwa.

Uzasadniając

zaskarżone

rozstrzygnięcie, Sąd Apelacyjny ograniczył się do stwierdzenia, że zastosowanie art.

102 k.p.c. uzasadnione było „rodzajem sprawy oraz sytuacją materialną powoda”. Nie

wyjaśnił zaś jakie konkretnie okoliczności miał na uwadze. Uzasadniało to uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Wobec powyższego, na podstawie art. 39815 § 1 zd. 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.