II CZ 152/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 152/11

POSTANOWIENIE

Dnia 2 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Anna Kozłowska

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z wniosku S. L.

przy uczestnictwie "P. – W." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

w G., "P." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.,

A. M., J. L. i Z. M.

o zwrot depozytu,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 2 lutego 2012 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 27 maja 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 27 maja 2011 r. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawcy S. L. wniesioną od postanowienia tego Sądu z dnia 11

marca 2011 r. oddalającego apelację od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia

29 kwietnia 2010 r., którym oddalono wniosek o zwrot sum znajdujących się w

depozycie sądowym.

W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca podniósł, że Sąd Okręgowy

całkowicie pominął treść art. 5191 § 4 pkt 5 k.p.c., z którego - jego zdaniem –

a contrario wynika dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach depozytowych

innych niż wymieniona w tym przepisie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne. Słusznie Sąd Okręgowy uznał, że w sprawach

depozytowych uregulowanych w przepisach art.692 – 69322 k.p.c. skarga kasacyjna

nie przysługuje. Pogląd ten znajduje oparcie w jednolitym orzecznictwie Sądu

Najwyższego (por. postanowienia SN: z dnia 7 lutego 2008 r., V CZ 141/07, nie

publ; z dnia 23 marca 2011 r., V CZ 2/11, nie publ.; z dnia 15 kwietnia 2011 r., II CZ

211/10, nie publ; z dnia 28 października 2011 r., I CZ 110/11, nie publ.).

Nie jest trafna wywiedziona w zażaleniu argumentacja oparta o treść art.

5191 § 4 pkt 5 k.p.c. Zmiana dokonana ustawą z dnia 18 października 2006 r.

(Dz. U. Nr 208, poz.1537), polegająca na dodaniu punktu 5 do § 4 art. 519 1 k.p.c.

była następstwem uznania (w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego

z dnia 16 marca 2004 r. K.22/03), że postępowanie w zakresie likwidacji

depozytów ma za przedmiot odjęcie własności, należy więc do prawa rzeczowego,

zatem do wyłączenia w tych sprawach skargi kasacyjnej niezbędne było

dodatkowe, wyraźne unormowanie (zob. postanowienia SN: z dnia 15 kwietnia

2011 r., II CZ 211/10, nie publ. oraz z dnia 28 października 2011 r., I CZ 110/11,

nie publ.).

Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 398 14 w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c.).