II CZ 152/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 152/10

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Hubert Wrzeszcz

SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa J. S.

przeciwko „I.(...)” Spółce Jawnej w Ł.

o zwolnienie spod egzekucji,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie o kosztach

zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 7 czerwca 2010 r., sygn. akt III Ca (…),

1. odrzuca zażalenie w części zaskarżającej postanowienie o zasądzeniu

kosztów

postępowania

związanych

z

postępowaniem

przed

sądem

pierwszej instancji.

2. oddala zażalenie w pozostałej części.

3. zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 120 zł (sto

dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 7 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w Ł. uchylił zaskarżony wyrok

Sądu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie o zwolnienie spod egzekucji

oraz zasądził od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 1147 złotych tytułem zwrotu

kosztów postępowania za obie instancje.

Na postanowienie Sądu Okręgowego zasądzające koszty postępowania zawarte

w powyższym wyroku powódka wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie do Sądu Najwyższego na podstawie art. 394 1 § 1 pkt 2 k.p.c.

przysługuje na orzeczenia o kosztach procesu wydane po raz pierwszy przez sąd

drugiej instancji, niezależnie od tego czy w danej sprawie przysługuje skarga kasacyjna,

czy też jest ona niedopuszczalna. Zażalenie to może być wniesione na postanowienie

sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem

rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Sądem pierwszej instancji w zakresie orzekania

o kosztach procesu jest ten sąd, do którego kognicji należy orzekanie o zwrocie kosztów

w danym

zakresie

po

raz pierwszy.

Zaskarżeniu

zażaleniem

podlega

więc

postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu w takim zakresie, w jakim

mogło być ono wydane tylko przez ten sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie

apelacyjne. Z tych względów, zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., niedopuszczalne jest

zażalenie do Sądu Najwyższego na zawarte w wyroku sądu drugiej instancji

postanowienie co do kosztów procesu przed sądem pierwszej instancji (por.

postanowienie SN z dnia 23 czerwca 2010, II CZ 45/10, BSN 2010, nr 9, s. 12).

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. zasądzono od powódki na rzecz strony

pozwanej łącznie 1147 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, na co składała się

kwota 600 złotych za pierwszą instancję i w tym zakresie zażalenie jako

niedopuszczalne należało odrzucić (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 370

k.p.c.).

Co do pozostałych 547 złotych zażalenie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 101

k.p.c. zwrot kosztów należy się pozwanemu pomimo uwzględnienia powództwa, jeżeli

nie dał powodu do wytoczenia sprawy i uznał przy pierwszej czynności procesowej

żądanie pozwu. W niniejszej sprawie powódka nie wezwała przed procesem strony

pozwanej do zwolnienia ruchomości spod egzekucji, a uznanie powództwa jako

pierwsza czynność pozwanego w procesie nakazuje uznać, iż pozwany nie dał powodu

do wytoczenia sprawy, gdyż jego postępowanie i postawa wobec roszczenia strony

powodowej oceniona zgodnie z doświadczeniem życiowym usprawiedliwiają wniosek,

że strona powodowa uzyskałaby zaspokojenie roszczenia bez wytoczenia powództwa

(por. postanowienie z dnia 18 kwietnia 1961 r., IV CZ 23/61, OSPiKA 1962, nr 5, poz.

121). W rozpoznawanej sprawie nie zachodziły szczególne okoliczności uzasadniające

odstąpienie od obciążenia powódki kosztami procesu na rzecz pozwanych. Dlatego też

zażalenie dotyczące rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przed sądem drugiej

instancji, było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie

art. 394 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.