Legislator Case Law & Legislation
II CZ 15/11 AI generated

II CZ 15/11 · Sąd Najwyższy

Case Number II CZ 15/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

pozwanej I. W. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. S. […] w K. o zapłatę.

Legislator headnote

AI generated

art. 391 § 1 k.p.c, art. 39821 k.p.c; II CZ 15/11 · Sąd Najwyższy: pozwanej I. W. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. S. […] w K. o zapłatę.

Keywords

AI generated
art. 391 § 1 k.p.c art. 39821 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 391 § 1 k.p.c
w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
98 § 1 w związku z art. 39821 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 15/11

POSTANOWIENIE

Dnia 6 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości

przy ulicy S. […] w K.

przeciwko I. W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 6 maja 2011 r.,

zażalenia pozwanej

na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 26 października 2010 r.,

1)

2)

zmienia pkt II wyroku Sądu Okręgowego z dnia 26

października 2010 r., w ten sposób, że zasądza od

pozwanej na rzecz powódki kwotę 1200 (jeden tysiąc

dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

apelacyjnego.

zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 167 (sto

sześćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 26 października 2010 r. oddalił apelację

pozwanej I. W. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 28 maja 2010 r. w sprawie z

powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. S. […] w K. o zapłatę.

W wyroku Sądu drugiej instancji zostało zawarte w pkt II postanowienie o kosztach

postępowania apelacyjnego, zasądzające od pozwanej na rzecz powódki 1800

złotych tych kosztów.

W zażaleniu na to postanowienie pozwana zarzuciła naruszenie prawa

materialnego poprzez błędne zastosowanie § 2 ust. 1 i 2, § 4, § 6 pkt 5 i § 12 ust. 1

pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

radcę

prawnego

ustanowionego z urzędu, polegające na zasądzeniu od pozwanej na rzecz powódki

tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego kwotę 1.800 złotych, zamiast

wynikającej z przepisów, przy wartości przedmiotu sporu powyżej 10.000 złotych

minimalnej stawki w wysokości 1.200 złotych. Skarżąca wniosła o zmianę

zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od niej na rzecz powódki kwoty

1.200 złotych oraz koszty postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Sąd Okręgowy orzekając o kosztach w sprawie,

w której apelacja pozwanej została oddalona, prawidłowo zastosował art. 98 § 1

w związku z art. 391 § 1 k.p.c. postanawiając o zasądzeniu kosztów postępowania

apelacyjnego stronie powodowej od pozwanej. Jednak, prawidłowo powołując

wskazane przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, Sąd drugiej instancji

zastosował stawkę minimalną w wysokości jej 75%, zamiast 50% za postępowanie

w drugiej instancji, ponieważ sprawę prowadził ten sam pełnomocnik. Dlatego

należało zasądzić kwotę 1.200 złotych kosztów, a nie 1.800 złotych i w tym

zakresie

zmienić

zaskarżone

postanowienie

o

kosztach

postępowania

apelacyjnego w powołanym wyroku. Jednocześnie kierując się wyliczeniem

kosztów postępowania zażaleniowego w piśmie strony pozwanej z dnia 27 grudnia

2010 roku należało jej przyznać od powódki kwotę 167 złotych zwrotu tych kosztów.

Mając to na względzie Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 394 1 § 1

pkt 2 oraz § 3 k.p.c. oraz art. 98 § 1 w związku z art. 39821 k.p.c.