II CZ 144/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 144/10

POSTANOWIENIE

Dnia 15 grudnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

w

sprawie

z

odwołania

Konsorcjum

Firm:

„I.(...)”

-

Spółka

z

ograniczoną

odpowiedzialnością w W. i „T.(...)” - Spółka Akcyjna z siedzibą w P.

od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Sąd Apelacyjny protestu z dnia 29 grudnia

2009 r.

przy

udziale

zgłaszającego

przystąpienie

do

postępowania

odwoławczego

Telekomunikacji (...) - Spółki Akcyjnej w W. - po stronie zamawiającego

w

przedmiocie

wniosku

Konsorcjum

Firm:

„I.(...)”

-

Spółka

z

ograniczoną

odpowiedzialnością w W. i „T.(...)” - Spółka Akcyjna z siedzibą w P.

o uzupełnienie wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 26 maja 2010 r.

o orzeczenie o kosztach postępowania sądowego toczącego się na skutek

skargi Telekomunikacji (...) - Spółki Akcyjnej w W.

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w W. z dnia 19 marca 2010 r., sygn. akt KIO/UZP

(…)

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r.,

zażalenia Konsorcjum Firm: „I.(...)” - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i

„T.(...)” - Spółka Akcyjna z siedzibą w P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z

dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt III Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Ł.

do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o

kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w Ł. uzupełnił wyrok

tego Sądu z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt III ACa (…), w zakresie orzeczenia o

kosztach postępowania w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczył

punktem 1 i dodał punkt 2 o następującej treści: „oddala wniosek Konsorcjum firm: I.(…)

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, T.(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. o zwrot

kosztów postępowania sądowego toczącego się na skutek skargi”.

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że dnia 26 maja 2010 r. wymieniony Sąd

oddalił skargę Telekomunikacji (...) SA w W., wniesioną od wyroku Krajowej Izby

Odwoławczej w W. z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt KIO/UZP (…). W dniu 2 czerwca

2010 r. pełnomocnik Konsorcjum złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu

Okręgowego co do zwrotu kosztów postępowania sądowego. Podkreślił, że w piśmie

procesowym z dnia 19 maja 2010 r. i na rozprawie w dniu 26 mają 2010 r. wniósł o

zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy stwierdził, że w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28

września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radcy prawnego oraz ponoszenia przez

Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

radcę

prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej: „rozporządzenie MS”)

nie określono stawek minimalnych opłaty za czynności radcy prawnego w sprawie

toczącej się na skutek skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. Przytaczając art.

198 ust. 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z

2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm., dalej: Prawo zamówień publicznych), w brzmieniu

obowiązującym do dnia 29 stycznia 2010 r., Sąd uznał, że Konsorcjum – z powodu

nieokreślenia opłaty za czynności radcy prawnego w rozporządzeniu MS – powinno

wskazać we wniosku o zwrot kosztów konkretną kwotę opłaty, podlegającą ocenie sądu

z punktu wiedzenia przesłanek wskazanych w § 2 ust. 1 rozporządzenia MS.

Tymczasem wniosek Konsorcjum nie spełnia tego wymagania. Należało go zatem

oddalić z powodu braku podstaw do oceny jego zasadności.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik Konsorcjum, powołując się na art.

194 ust. 2 Prawa zamówień publicznych, w brzmieniu do dnia 29 stycznia 2010 r., oraz

§ 5 i 12 rozporządzenia MS, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie

na rzecz Konsorcjum kosztów procesu według norm przepisanych, w tym 5434 zł z

tytułu

opłaty

za

czynności

radcy

prawnego

bądź

o uchylenie

zaskarżonego

postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z

motywów

zaskarżonego

rozstrzygnięcia

wynika,

że

Sąd

przeszkody

uniemożliwiającej zasądzenie na rzecz skarżącego opłaty za czynności radcy prawnego

w postępowaniu sądowym toczącym się na skutek skargi od wyroku Krajowej Izby

Odwoławczej w W. dopatrzył się w braku określenia w rozporządzeniu MS stawek

minimalnych opłaty radcy prawnego za prowadzenie sprawy sądowej toczącą się na

skutek skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. Trafne jest ustalenie Sądu, że

rozporządzenie MS wprost nie określa tej opłaty. Nie oznacza to jednak, że zachodzi

wskazana przez Sąd przeszkoda do oceny zasadności wspomnianego wniosku o zwrot

kosztów procesu.

Uszło bowiem uwagi Sądu – co trafnie zarzucił skarżący – że w takiej sytuacji

należało rozważyć zastosowanie § 5 rozporządzenia MS. Przytoczony przepis stanowi,

że wysokość stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala

się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym charakterze.

Nie można zatem odmówić racji skarżącemu, że – wbrew odmiennemu stanowisku

Sądu – istniała podstawa do oceny zasadności jego wniosku o zasądzenie według norm

przepisanych opłaty za czynności radcy prawnego w postępowaniu sądowym toczącym

się na skutek skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. W tej sytuacji nie można

odeprzeć zarzutu skarżącej, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z

naruszeniem wskazanych w zażaleniu przepisów prawa.

Z

przedstawionych

powodów

Sąd

Najwyższy

orzekł,

jak

w

sentencji

postanowienia (art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 3941 § 1 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w

związku z art. 39821 k.p.c.).