II CZ 139/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II CZ 139/12

POSTANOWIENIE

Dnia 7 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

w sprawie ze skargi A. S.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Rejonowego

z dnia 6 marca 2009 r., wydanego w sprawie z wniosku Banku B. Spółki Akcyjnej z

siedzibą w K.

przeciwko A. S.

o nadanie klauzuli wykonalności wskutek przejścia uprawnienia na inny podmiot,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 7 grudnia 2012 r.,

zażalenia skarżącego - pozwanego

na postanowienie Sądu Rejonowego

z dnia 23 marca 2012 r.,

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił skargę A. S. o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia na podstawie art.

4243 § 3 k.p.c., stwierdzając, że skarga została wniesiona osobiście przez

skarżącego, który nie spełniał warunków zwolnienia z przymusu wniesienia takiej

skargi przez profesjonalnego pełnomocnika wynikającego z art. 87 1 § 1 k.p.c. W

zażaleniu na to postanowienie skarżący, twierdząc, że

art. 424 6 § 3

k.p.c. w

związku z art. 4245 k.p.c. lub art. 871 § 2 i 3 k.p.c. nie uzasadniają obowiązku

sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia przez profesjonalnego pełnomocnika.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo strony przez adwokatów lub radców prawnych, co dotyczy

także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem

Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Wnoszący zażalenie

A. S., nie spełnia warunków określonych w art. 871 § 2 i 3 k.p.c., wobec czego jego

zażalenie podlega odrzuceniu (art. 3986 § 3 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

oraz art. 3986 § 2 k.p.c.).

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji

postanowienia.